صفحه سیاست- تصور عمومی این است که بزرگترین قدرتهای اقتصادی و فناوری جهان باید امنترین کشورهای سایبری نیز باشند؛ اما دادههای شاخص ملی امنیت سایبری (NCSI) تصویر متفاوتی ارائه میکند. در این رتبهبندی، آلبانی با امتیاز ۹۸.۳۳ از ۱۰۰ در جایگاه نخست ایستاده و پس از آن کانادا و استونی با ۹۶.۶۷ و فنلاند با ۹۵.۸۳ قرار دارند. در سوی دیگر، آمریکا با وجود برخورداری از یکی از بزرگترین اکوسیستمهای فناوری و امنیت سایبری جهان در رتبه ۳۱، آلمان در رتبه ۲۶ و بریتانیا در رتبه ۴۱ قرار گرفتهاند؛ موضوعی که یک سؤال مهم را مطرح میکند: NCSI دقیقاً چه چیزی را اندازه میگیرد و چرا کشورهای کوچک میتوانند در آن از قدرتهای بزرگ جلو بزنند؟ شاخص NCSI چه چیزی را اندازه میگیرد؟
شاخص ملی امنیت سایبری توسط بنیاد آکادمی حکمرانی الکترونیک در استونی توسعه داده شده و هدف آن اندازهگیری ظرفیت کشورها برای پیشگیری از تهدیدات سایبری و واکنش به حملات است. این شاخص برخلاف تصور رایج، صرفاً میزان حملات سایبری یا قدرت فنی یک کشور را اندازه نمیگیرد؛ بلکه بر وجود و کیفیت ظرفیتهای نهادی و عملیاتی امنیت سایبری تمرکز دارد.
در ارزیابی NCSI، موضوعاتی مانند قوانین و مقررات سایبری، سیاست ملی امنیت سایبری، آموزش و پژوهش، حفاظت از زیرساختهای حیاتی، تحلیل تهدیدات، حفاظت از دادهها، مقابله با جرایم سایبری، واکنش به حوادث، مدیریت بحران، همکاری بینالمللی و دفاع سایبری نظامی مورد بررسی قرار میگیرد. بنابراین امتیاز بالا در NCSI بیش از آنکه به معنای «غیرقابل نفوذ بودن» یک کشور باشد، نشاندهنده وجود ساختارهای مشخص و قابل اثبات برای مدیریت امنیت سایبری ملی است. آلبانی؛ صدرنشین غیرمنتظره جدول
آلبانی با امتیاز ۹۸.۳۳ در رتبه نخست قرار دارد؛ امتیازی که این کشور را بالاتر از بسیاری از قدرتهای سنتی حوزه فناوری قرار داده است. نکته قابل توجه این است که سطح توسعه دیجیتال آلبانی در همین جدول ۶۲.۳۴ است؛ یعنی فاصله قابل توجهی با کشورهایی مانند آمریکا، کره جنوبی، سنگاپور و استونی دارد.
همین اختلاف یکی از مهمترین نکات قابل استخراج از دادههای NCSI است: توسعه دیجیتال بالا لزوماً به معنای امنیت سایبری بالاتر نیست.
یک کشور ممکن است خدمات دیجیتال گستردهای نداشته باشد، …
