صفحه سیاست-
اظهارات اخیر «دونالد ترامپ» درباره برخورد احتمالی نیروهای جمهوری اسلامی با معترضان، صرفاً یک موضعگیری سیاسی معمولی نیست و میتواند از زاویهای متفاوت، یعنی نحوه شکلدهی به روایت یک بحران پیش از وقوع آن مورد بررسی قرار گیرد.
ترامپ در شرایطی از حضور تکتیراندازها و مسلسلها در برابر معترضان سخن گفته که اساساً چنین رخدادی در زمان بیان این ادعا اتفاق نیفتاده است. همین تقدم زمانی، این پرسش را ایجاد میکند که آیا واشنگتن از هماکنون در حال ترسیم چارچوبی رسانهای برای حوادث احتمالی آینده است؛ چارچوبی که در صورت وقوع خشونت یا آشوب، مسئولیت آن را از پیش متوجه جمهوری اسلامی کند. روایتسازی پیش از وقوع بحران
در جنگهای ترکیبی، میدان عملیات تنها به عرصه نظامی محدود نمیشود. یکی از مهمترین مؤلفههای این نوع تقابل، مدیریت افکار عمومی و تعیین روایت غالب از یک حادثه است.
در چنین الگویی، ابتدا تصویری مشخص از یک طرف مناقشه ساخته میشود و سپس هر حادثهای که رخ دهد، در همان چارچوب تفسیر خواهد شد. بنابراین اگر از قبل تصویری از «برخورد خشونتآمیز حکومت با معترضان» ساخته شده باشد، هرگونه حادثه بعدی میتواند بهسرعت در همین قالب رسانهای بازتعریف شود.
از این منظر، سخنان ترامپ را میتوان نوعی پیشدستی روایی دانست؛ یعنی تلاش برای آمادهسازی افکار عمومی بینالمللی پیش از آنکه رخدادی در میدان اتفاق افتاده باشد. تجربه اعتراضات گذشته و اهمیت آمار و روایت
این رویکرد البته موضوع تازهای در فضای سیاسی و رسانهای ایران نیست. در جریان اعتراضات و ناآرامیهای سالهای گذشته، یکی از محورهای اصلی جنگ رسانهای، انتشار گسترده روایتهای مختلف درباره میزان خشونت، تعداد قربانیان و نحوه برخورد نیروهای امنیتی بود.
در چنین شرایطی، سرعت انتشار خبر و شکلگیری روایت اولیه اهمیت زیادی پیدا میکند؛ زیرا روایت نخست معمولاً تأثیر قابل توجهی بر برداشت افکار عمومی دارد و اصلاح یا تغییر آن در مراحل بعدی دشوار خواهد بود.
به همین دلیل، در یک جنگ ترکیبی، رسانه میتواند عملاً پیش از میدان حرکت کند؛ یعنی ابتدا یک تصویر ذهنی ایجاد شود و سپس رویدادهای واقعی در همان چارچوب تفسیر شوند. از فشار سیاسی تا ایجاد ظرفیت میدانی
اهمیت اظهارات ترامپ زمانی بیشتر …
