
صفحه سیاست-
جنگ اخیر که در فضای رسانهای از آن با عنوان «جنگ رمضان» یاد میشود، از نگاه تهران صرفاً یک تقابل نظامی نبود؛ بلکه آزمونی برای سنجش توان بازدارندگی و میزان تابآوری جمهوری اسلامی در برابر فشارهای خارجی محسوب میشد.
در روایت رسمی ایران، حملات انجامشده علیه زیرساختها و مراکز مختلف کشور، نمونهای از تجاوز به حاکمیت ملی بود و پاسخ نیروهای مسلح نیز در چارچوب دفاع مشروع و حفظ امنیت ملی ارزیابی شد. از همین منظر، جمهوری اسلامی خود را قربانی تجاوز و آغازگر جنگ نمیداند و تأکید میکند که اقداماتش واکنشی به حملات صورتگرفته بوده است. ترامپ؛ از ادعای مذاکره تا گلایه از مقاومت ایران
دونالد ترامپ در تازهترین اظهارات خود با اشاره به روند مذاکرات، مدعی شد که «روش ایرانیها در مذاکره خشم مرا برمیانگیزد» و همچنین گفت که ایرانیها «سرسخت هستند» و برای موضوعاتی که میتوان در چند دقیقه حل کرد، ساعتها مذاکره میکنند.
این سخنان، از نگاه بسیاری از ناظران، بیش از آنکه انتقاد از شیوه مذاکره باشد، اعترافی به دشواری و پیچیدگی تعامل با کشوری است که حاضر نیست تحت فشار، خواستههای طرف مقابل را بپذیرد. در واقع، آنچه ترامپ از آن به عنوان «سرسختی» یاد میکند، در گفتمان رسمی جمهوری اسلامی «ایستادگی بر حقوق و منافع ملی» تعبیر میشود. ادبیات توهینآمیز؛ ابزاری برای فشار سیاسی
بخش دیگری از سخنان ترامپ که با متهم کردن ایران به «دروغگویی» همراه بود، در ادامه همان ادبیاتی ارزیابی میشود که طی سالهای گذشته بارها از سوی وی علیه تهران به کار گرفته شده است.
این در حالی است که منتقدان سیاستهای ترامپ یادآور میشوند دولت او در دوره نخست ریاستجمهوری به صورت یکجانبه از توافق هستهای خارج شد؛ توافقی که با تأیید شورای امنیت سازمان ملل متحد شکل گرفته بود. از این منظر، تهران همواره این پرسش را مطرح کرده است که چگونه دولتی که خود از یک توافق بینالمللی خارج شده، …











