صفحه سیاست-
مهدی افراز، تشدید تهدیدهای مقامهای آمریکایی علیه زیرساختهای ایران، تأسیسات هستهای و مسئولان کشور را ناشی از اختلاف بر سر نحوه اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز ارزیابی کرده است.
در این یادداشت آمده است که از حوالی ۱۶ تیر، طرف ایرانی با این برداشت که تفسیر آمریکا از بند چهار تفاهمنامه میتواند حاکمیت ایران بر تنگه هرمز را بیاثر کند، مسیر جنوبی کریدور دریایی را مسدود کرد. نویسنده مدعی است این اقدام پس از افزایش تردد از مسیر جنوبی و تهدید شناورهای عبوری از مسیر شمالی توسط ارتش آمریکا انجام شد.
افراز ادامه داده است که آمریکا در واکنش به این تصمیم، حملات خود را افزایش داد و دامنه آن را به مناطق جنوبی ایران کشاند تا تهران را از ایجاد اختلال در روند کشتیرانی منصرف کند. با این حال، به نوشته او، پس از گذشت حدود ۲۰ روز، واشنگتن به این نتیجه رسید که این چالش راهحل نظامی ندارد و فشارهای نظامی نتوانسته است محاسبات ایران را تغییر دهد.
این یادداشت، گسترش مناقشه به بابالمندب و کانال سوئز را از عوامل تغییر رویکرد آمریکا عنوان کرده و مدعی شده است که واشنگتن پس از آن، از شدت حملات در جنوب کاسته و تلاش برای اعمال فشار سیاسی و گرفتن امتیاز از ایران را در دستور کار قرار داده است.
به باور نویسنده، موضوع اصلی اختلاف آمریکا با ایران صرفاً به مدیریت بازار انرژی، قیمت سوخت یا ملاحظات سیاست داخلی این کشور محدود نمیشود، بلکه به شکلگیری نظم آینده خلیج …
