چرا دورریز محصولات کشاورزی ما را به آبیاری هوشمند ناگزیر می‌کند؟

سید آرمان حسینی در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: دورریز محصولات کشاورزی فقط به معنای از دست رفتن بخشی از تولید نیست؛ پشت هر محصولی که دور ریخته می‌شود، مقدار قابل توجهی آب، انرژی، نهاده و هزینه تولید نیز از بین می‌رود.

وی افزود: برآوردهای موجود نشان می‌دهد حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد محصولات کشاورزی در زنجیره تولید تا مصرف دچار ضایعات می‌شوند، همچنین حجم ضایعات غذایی کشور حدود ۳۵ میلیون تن در سال برآورد شده است؛ ارقامی که نشان می‌دهد مسئله دورریز محصولات، ابعادی فراتر از یک مشکل اقتصادی یا زیست‌محیطی دارد.

این کارشناس کشاورزی و منابع طبیعی گفت: موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم برای تولید هر محصول کشاورزی، مقدار قابل توجهی آب مصرف می‌شود، بنابراین زمانی که محصولی پیش از رسیدن به مصرف‌کننده از بین می‌رود، در واقع آبی که برای تولید آن مصرف شده نیز به نوعی هدر رفته است.

حسینی ادامه داد: به این بخش می‌توان از منظر «آب مجازی» نگاه کرد؛ یعنی آبی که در فرایند تولید یک محصول مصرف شده و با دورریز آن محصول، عملا بخشی از منابع آبی کشور نیز بدون ایجاد ارزش نهایی از چرخه خارج می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: مقابله با بحران آب نباید فقط به کاهش برداشت از منابع آب یا توسعه روش‌های نوین آبیاری محدود شود؛ یکی از راه‌های مهم حفظ آب، جلوگیری از تولید محصولی است که در نهایت به ضایعات تبدیل می‌شود و همچنین کاهش تلفات در مراحل برداشت، حمل‌ونقل، نگهداری …