به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در سال ۲۰۲۶، شهرهای جهان با افزایش اجارهبها، محدودیت زمین، رشد جمعیت، فرسودگی واحدهای مسکونی و افزایش خطرات اقلیمی، روبهرو هستند. در واقع مسکن دیگر در عصر جدید تنها یک مسئله مربوط به ساختوساز نیست و برنامهریزان شهری اکنون مسکن مقرونبهصرفه را بخشی از یک نظام گستردهتر میدانند که با حملونقل، اشتغال، تابآوری اقلیمی، خدمات عمومی و فرصتهای اقتصادی ارتباط دارد. همچنین گزارش شهرهای جهان ۲۰۲۶ سازمان ملل در حوزه اسکان بشر، بحران جهانی مسکن را یکی از ضرورریترین مسائل شهری امروز، معرفی میکند. بر اساس این گزارش، میلیاردها نفر در خانههای نامناسب زندگی میکنند و همین مسئله، دسترسی به منزلهای مقرونبهصرفه، ایمن و تابآور را به یکی از اولویتهای اصلی توسعه پایدار شهری، تبدیل کرده است. به همین دلیل، شهرها در سال ۲۰۲۶ بهجای تکیه بر ساخت گسترده واحدهای مسکونی، در حال آزمایش رویکردهای نوآورانهای هستند که سیاستگذاری، مدیریت زمین، فناوری، بازآفرینی شهری و مشارکت جوامع محلی را با یکدیگر، ترکیب میکنند. پاریس؛ گسترش مسکن مقرونبهصرفه در محلهها
پاریس، یکی از بلندپروازانهترین برنامههای مسکن مقرونبهصرفه را در اروپا دنبال میکند. این شهر بهجای تمرکز مسکن اجتماعی در تعداد محدودی از مناطق، در حال افزایش مسکن مقرونبهصرفه در محلههای مختلف است تا جوامعی با ترکیب اجتماعی متنوعتر، ایجاد شوند. هدف این رویکرد آن است که ساکنان کمدرآمد و درآمد متوسط بتوانند در نزدیکی محل کار، مدرسه و شبکه حملونقل عمومی، زندگی کنند و مجبور نشوند به حومههای دورتر بروند. همچنین در این شهر، سیاستهای مسکن بهطور فزایندهای با طرحهای گستردهتر بازآفرینی شهری، پیوند خوردهاند. بنابراین همزمان با بازطراحی خیابانها، سبزتر شدن فضاهای عمومی و بهبود شبکه حملونقل، محلههای مسکونی نیز به مکانهایی جذابتر و مقاومتر تبدیل میشوند. سازمان ملل متحد در حوزه اسکان بشر، پاریس را نمونهای از شهرهایی میداند که از مسکن اجتماعی، بهعنوان بخشی از یک راهبرد گسترده شهری استفاده میکنند و مسکن را یک سیاست جداگانه و مستقل، نمیبینند.
بارسلونا؛ ایجاد مسکن مقرونبهصرفه از طریق سیاستهای بهتر زمین
بارسلونا با وجود محدودیت زمین، همچنان در جستوجوی …
