به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از سازمان بهزیستی کشور، تحولات جمعیتی معمولا آرام رخ میدهند تا حدی آرام که گاهی تا سالها از نگاه سیاستگذاران و حتی افکار عمومی دور میماند اما همین تغییرات تدریجی زمانی که به نقطهای بحرانی برسد، میتواند مسیر توسعه کشور را برای دههها تحت تأثیر قرار دهد و امروز ایران در آستانه یکی از همین تحولات بزرگ قرار گرفته است. شاید ظاهر ماجرا فقط افزایش تعداد سالمندان باشد اما در واقع این مساله میتواند ساختار اقتصاد، نظام سلامت، بازار کار، رفاه جامعه و حتی مناسبات خانوادگی را تغییر دهد.
سالها پیش ایران به عنوان یکی از جوانترین کشورهای منطقه شناخته میشد و بخش عمده جمعیت آن را کودکان، نوجوانان و جوانان تشکیل میداد و مهمترین دغدغه برنامهریزان کشور، تأمین مدرسه، دانشگاه، اشتغال و مسکن برای نسل جوان بود اما هم اکنون وضعیت حرکت جمعیت در حال تغییر است. کاهش مستمر نرخ باروری، افزایش امید به زندگی و تغییر ساختار سنی، ایران را به سمت مرحلهای برده است که کارشناسان از آن با عنوان گذار به سالمندی یاد میکنند و در آن سهم سالمندان از کل جمعیت با شتابی بسیار زیاد افزایش مییابد.
براساس این گزارش، این تغییر فقط یک جابهجایی آمار نیست. هر افزایش در سهم سالمندان به معنای افزایش نیاز به خدمات درمانی، مراقبت، حمایتهای درمانی و بهداشتی، بیمههای بازنشستگی و خدمات توانبخشی است همچنین کاهش سهم جمعیت در سن کار میتواند بر رشد اقتصادی، بهرهوری، تأمین منابع صندوقهای بازنشستگی تاثیر بگذارد به همین دلیل سالمندی جمعیت دیگر تنها موضوعی برای جمعیتشناسان نیست و به یکی از مهمترین چالشهای سیاستگذاری کشور تبدیل شده است. شکاف میان پیشبینیهای رسمی و واقعیتهای امروز
مطالعهای با عنوان ساختار سنی و وضعیت سالمندی استانهای کشور در افق ۱۴۳۰ که توسط شورای ملی سالمندان کشور منتشر شده است به موضوع فاصله گرفتن روند واقعی باروری در کشور از پیشبینیهایی که چند سال پیش مبنای برنامهریزیها قرار گرفته بود، اشاره میکند.
طبق این گزارش، مرکز آمار ایران در بازنگری پیشبینیهای خود در سال ۱۴۰۰، سناریوی باروری ۱.۶ فرزند به ازای هر زن را محتملترین مسیر آینده جمعیت کشور در نظر گرفته بود اما دادههای سالهای گذشته …
