به گزارش خبرگزاری ایمنا، مدل سفر به عتبات در سالهای اخیر فقط به سفرهای چندروزه معمول محدود نمانده است و در سالجاری سازمان حج و زیارت اجرای بستههای دو، چهار و پنجروزه را برای پاسخ به تفاوت زمان و توان مالی زائران پیشبینی کرده است. این اتفاق را میتوان یک تغییر مهم در الگوی سفر زیارتی دانست.
دیگر قرار نیست همه زائران با یک نسخه واحد راهی عراق شوند. یک نفر شاید ترجیح بدهد یک هفته یا بیشتر در نجف و کربلا بماند و با آرامش زیارت کند؛ دیگری تنها چهار روز فرصت دارد و میخواهد از همین فرصت محدود استفاده کند.
اکبر همتی، مدیر تورهای زیارتی به عتبات عالیات درباره چرایی شکلگیری این سفرها به خبرنگار ایمنا میگوید: واقعیت این است که بخش قابل توجهی از متقاضیان زیارت، مشکل مالی ندارند؛ مشکل اصلیشان زمان است. خیلیها شاغل هستند و نمیتوانند یک هفته یا بیشتر مرخصی بگیرند. وقتی سفر کوتاه تعریف میشود، همین افراد هم امکان رفتن پیدا میکنند.
به گفته وی، استقبال از این نوع سفرها را باید در تغییر سبک زندگی مردم جستوجو کرد: «امروز زائر دنبال این است که متناسب با شرایط خودش انتخاب کند. ممکن است کسی بخواهد چهار روزه برود و برگردد و فرد دیگری ترجیح بدهد شش یا هفت روز در عراق بماند. مهم این است که انتخاب وجود داشته باشد.»
چهار روز برای نجف و کربلا کافی است؟ اما همینجا نخستین چالش سفرهای کوتاه خود را نشان میدهد. در یک سفر چهارروزه، زمان رفتوبرگشت، جابهجایی میان شهرها، استراحت و برنامههای کاروان باید در کنار زمان زیارت قرار بگیرد. بهویژه در سفر زمینی، مسیر طولانیتر است و ممکن است بخشی از زمان سفر عملاً در جاده سپری شود.
در بعضی بستههای چهارروزه زمینی، برنامه به شکلی طراحی شده که کاظمین و سامرا در مسیر قرار میگیرند و نجف و کربلا نیز با اقامت محدود یا حتی به شکل عبوری دیده میشوند.
یک نمونه برنامه اعلامشده برای سفر چهارروزه، تنها یک شب اقامت در سامرا دارد و نجف و کربلا را به صورت عبوری در برنامه قرار داده است.
همتی معتقد است کوتاهبودن سفر لزوماً به معنی بیکیفیت بودن آن نیست، اما باید از ابتدا تکلیف زائر روشن باشد.
وی میگوید: ما نباید به زائر وعده سفری را بدهیم که با واقعیت برنامه فاصله داشته باشد. کسی که سفر چهارروزه …
