خبرنگار، نویسنده و منتقد فرهنگی هنری، تنها روایتگر رویدادها نیست؛ او اگر به جوهره کار خود وفادار باشد، بخشی از حافظه زنده هنر است. اوست که میتواند میان هنر و غیرهنر، میان اصالت و ظاهرآرایی و میان کیفیت و کمیت تمایز بگذارد؛ میتواند با پرسشهای درست با نقد منصفانه و با نوشتاری مسئولانه به ارتقای ذائقه عمومی و تقویت جایگاه هنر کمک کند.
در روزگاری که فضای هنر و زیست هنرمند، بیش از همیشه شکننده و در معرض سوءتفاهم است، کار خبرنگار و منتقد دشوارتر میشود. تلنگرزدن به نیمههای خالی لیوان، اگرچه ضرورتی انکارناپذیر برای رشد و اصلاح است، اما همواره با دشواریهایی همراه بوده است؛ دشواریهایی که از حساسیتهای موجود، تنگناهای حرفهای، شتابزدگی در قضاوتها و گاه تحملناپذیری نسبت به نقد ناشی میشود. با این همه، جامعه هنری برای زندهماندن و برای آنکه از درون دچار ایستایی نشود، به همین نگاههای دقیق، پرسشگر و دلسوز نیاز دارد.
هنرِ باهویت، تنها با تولید اثر ماندگار نمیشود؛ با گفتوگو، نقد، سنجش، ثبت و روایت درست نیز تداوم پیدا میکند. اگر رسانه فرهنگی و هنری بتواند از سطح خبر عبور کند و به درک عمیقتری از تحولات، ضرورتها و آسیبها برسد، آنگاه نه در حاشیه، بلکه در متن جریانسازی فرهنگی قرار خواهد گرفت.
اینجانب ضمن گرامیداشت یاد و نام شهدای عرصه خبر و خبرنگاران و نویسندگان هنری فقیدمان، روز خبرنگار را به همه خبرنگاران، نویسندگان، منتقدان و فعالان شریف رسانهای، بهویژه آنان که در حوزه فرهنگ و هنر با دغدغه، شرافت و استقلال حرفهای قلم میزنند، تبریک میگویم و امیدوارم خانه هنرمندان ایران همچنان خانهای برای گفتوگو، نقد، شنیدن صداهای متنوع و پاسداشت کیفیت در هنر این سرزمین باشد.» کد مطلب 994465
