به گزارش خبرگزاری ایمنا از قم، اربعین حسینی روایتی زنده از تاریخ، ایمان، و ایستادگی است که قرنها پس از واقعه کربلا، همچنان در دل میلیونها انسان تپش دارد. هر ساله با فرارسیدن چهلمین روز شهادت امام حسین(ع)، سیلی از عاشقان از سراسر جهان با پای پیاده راهی کربلا میشوند؛ حرکتی که امروز بهعنوان بزرگترین گردهمایی انسانی جهان شناخته میشود. ریشههای تاریخی اربعین؛ از جابر تا امروز
بر اساس منابع تاریخی، نخستین زائر اربعین «جابر بن عبدالله انصاری» از صحابه پیامبر(ص) بود که چهل روز پس از واقعه عاشورا، خود را به کربلا رساند. این حرکت، آغاز سنتی شد که بعدها به یکی از مهمترین شعائر شیعیان تبدیل شد.
در طول تاریخ، زیارت اربعین همواره با فراز و نشیبهایی همراه بوده است. در دوران حکومتهای مختلف بهویژه در عصر حاکمیت رژیم بعث عراق، این مراسم با محدودیتهای شدید روبهرو شد، اما هیچگاه متوقف نشد. پس از سقوط این رژیم در سال ۲۰۰۳، راه برای حضور گسترده زائران باز شد و اربعین به تدریج به یک پدیده جهانی تبدیل شد.
فلسفه اربعین؛ استمرار یک پیام
برای فهم اربعین، باید به پیام عاشورا بازگشت. امام حسین(ع) در سال ۶۱ هجری، در برابر انحراف، ظلم و تحریف دین ایستاد، اما آنچه این قیام را جاودانه کرد، تنها شهادت نبود؛ بلکه روایت آن بود.
حضرت زینب(س) با خطبههای خود در کوفه و شام، اجازه ندادند پیام کربلا در تاریخ گم شود. همانگونه که در یکی از بیانات نقل شده، این نهضت، ثمره همان پیام است که «ما خاموششدنی نیستیم».
در واقع، اربعین ادامه همان مسیر است؛ مسیری که در آن، حقیقت در برابر تحریف میایستد و انسان، مسئولیت خود را در قبال عدالت و حق بازمییابد.
حضرت آیتالله جوادی آملی اربعین را ثمره فرهنگ «یا حسین» و پیام جاودانه حضرت زینب کبری(سلاماللهعلیها) دانسته و اظهار میکند: نهضت اربعین، محصول همان پیام ماندگار است که حضرت زینب کبری فرمودند که «ما خاموششدنی نیستیم».
این مرجع تقلید میگوید: سخنان حضرت زینب (سلاماللهعلیها) در کوفه تنها سخن از گریه و مصیبت نبود، بلکه کلامی عمیق و کلامی در برابر تفکر انحرافی جبرگرایی بود؛ آنگاه که عبیدالله بن زیاد از زینب کبری پرسید «دیدی خدا با برادرت چه کرد؟» یا آنجا که گفت «علی بن الحسین را خدا در …
