به گزارش خبرگزاری ایمنا، النینو نامی است که این روزها بیش از همیشه در ادبیات هواشناسی و مدیریت بحران شنیده میشود؛ پدیدهای اقلیمی که منشأ آن به تغییرات دمای سطح آب در اقیانوس آرام بازمیگردد، اما دامنه اثراتش میتواند بسیار فراتر از محل شکلگیری آن امتداد پیدا کند. آنچه این پدیده را برای کشور مهم میکند، احتمال تأثیرگذاری آن بر الگوهای بارشی و افزایش رخدادهای حدی جوی در بعضی مناطق است؛ موضوعی که ضرورت آمادگی پیش از آغاز فصل بارش را دوچندان میکند.
برای مناطقی که سالها با خشکسالی، کمآبی، فرونشست زمین، فرسایش خاک و گردوغبار دستوپنجه نرم کردند، هر تغییر در الگوی بارش میتواند دو چهره متفاوت داشته باشد؛ بارش میتواند فرصتی برای تغذیه منابع آب و تقویت سفرههای زیرزمینی باشد یا اگر در زمانی کوتاه و با شدت بالا رخ دهد، به روانآب، آبگرفتگی و سیلاب تبدیل شود. از همین رو، مسئله فقط میزان بارش نیست؛ چگونگی مدیریت آن اهمیت بیشتری دارد.
پیشبینی احتمال بارشهای زودهنگام و حدی از مهر، بهویژه در مناطق غرب و جنوب کشور، ضرورت بازنگری در آمادگی زیرساختها را مطرح کرده است. در اصفهان نیز مناطق غربی و جنوبی، دامنههای کوهستانی، مسیلها، رودخانههای فصلی، زیرگذرها و نقاطی که سابقه آبگرفتگی دارند، از جمله محدودههایی هستند که باید پیش از رسیدن بارشها مورد پایش و ایمنسازی قرار گیرند؛ چراکه بحران، اغلب نه از شدت یک پدیده، بلکه از آمادگی ناکافی در برابر آن آغاز میشود.
در این میان، آبخیزداری، ساماندهی رودخانهها، لایروبی مسیلها، اصلاح پلهای بدون ظرفیت عبور روانآب، تکمیل شبکههای جمعآوری و هدایت آبهای سطحی و آزادسازی حریم رودخانهها تنها اقدامات عمرانی نیستند؛ این اقدامات بخشی از زنجیره سازگاری با تغییرات اقلیمی و مدیریت منابع آب به شمار میروند. بارشی که در صورت نبود زیرساخت مناسب میتواند خسارت ایجاد کند، با برنامهریزی صحیح میتواند به فرصتی برای کنترل روانآب، حفاظت خاک و تغذیه منابع زیرزمینی تبدیل شود. …
