آغاز مراسم با قرائت سوره فتح همراه است؛ همان سورهای از کتاب الهی که رهبر شهید، چندی پیش از شهادتشان توصیه کردند تمام مردم روزانه آن را قرائت کنند؛ سورهای که در ابتدای آن از پیروزی درخشان سخن گفته میشود و در آیات مبارکش، از پیروزی نهایی مسلمانان، پاداش ایمان و جهاد و اخلاص، هشدار به کافران و مسلمانان سستایمان و در نهایت جهانیشدن دین خدا سخن به میان میآید.
و بهراستی، تمام این مردم شبهاست که به میدان میآیند تا پرچم جمهوری اسلامی ایران بیش از پیش برافراشته بماند و بهزودی آن را بر قلههای جهانی به اهتزاز درآورند.
این حضور در امتداد حضور حماسهساز همین مردم در شهرهای تهران، قم و مشهد مقدس است؛ مردمی که برای تشییع رهبر شهید، لبیکگویان حاضر شدند و ایشان را تا دیدار ابدی حق بدرقه کردند؛ این بار نیز این مردم مجاهد برای خدا برخاستند تا علاوه بر عرض ارادت به محضر رهبر شهید و خانواده ایشان و تمام شهدای جانفدا، همچون هر شب فریاد بزنند که تا پای جان برای حفظ ارزشها و اعتلای آرمانهای اسلام در میدان حاضر خواهند بود و ایستادگی خواهند کرد.
به نیت پیروزی هرچه سریعتر جبهه حق بر باطل، سوره «نصر» به صورت جمعی همخوانی شد؛ به یاد جلسات قرآنی که در ابتدای ماه ربیعالاول در محضر رهبر شهید برگزار میشد و از تأکید ایشان بر قرائت و انس با قرآن حکایت داشت.
بهصورت جمعی، زیارت امینالله نیز همخوانی میشود؛ آنچنان که هر شخص خود را در گوشهای از حرم مطهر امام رضا (ع) پیدا میکند و دل به امام رئوف میدهد؛ همان امامی که در جوارش با رهبر شهید خداحافظی کردند و ایشان برای همیشه مهمان آقای مهربانیها شدند.
هرچه میگذرد، جمعیت بیشتری به این وعدهگاه قدم میگذارند. از مرد و زن گرفته تا کودک و بزرگسال، همه آمدهاند و این سنگر به دست مردم از گروهها و سنین مختلف همچنان حفظ میشود. در دست مردم، پرچم سرخرنگ خونخواهی است که در کنار پرچم جمهوری اسلامی ایران به اهتزاز درآمده است؛ دلهای این مردم هنوز خونخواهی از دشمنان رهبر شهید و دیگر شهدای جنگ اخیر را طلب میکند.
شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» از زبان مردم به گوش میرسد؛ شعارهایی که بیانگر استکبارستیزی این مردم است. تاریخ گواه آن است که مردم این سرزمین هیچگاه در برابر ظلم ظالمان سر خم نکردهاند؛ بلکه عمارگونه با استقامتی مثالزدنی، ارادهای استوار و با تکیه بر الطاف الهی، ایستادگی کردهاند.
«فردای ما جز حاصل امروز ما نیست؛ غیر از خود ما هیچ کس دلسوز ما نیست»
شعرخوانی محمد رسولی، شاعر برجسته از دیگر بخشهای این مراسم است؛ شاعری که پیش از شهادت رهبر شهید در محضر ایشان شعر میخواند و پس از شهادتشان نیز در وصف ایشان سرود.
او با لحنی حماسی، شعرخوانی خود را آغاز کرد؛ آنگونه که بر وحدت ملت مبعوثشده با قیام کربلا و امتداد آن در عصر حاضر اشاره کرد و گفت: «مردم شما کوهید پس محکم بمانید؛ هر آنچه پیش آمد کنار هم بمانید/ آنها که از این راز آگاهند مردم، ما را کنار هم نمی خواهند مردم/ آنها نمیخواهند پیمانی بماند، دیگر نه ایرانی نه ایرانی بماند/ دعوا سر تاریکی و نور است مردم؛ پا پس کشیدن از شما دور است مردم /هیهات در آغوش نامحرم بیفتیم؛ دشمن چه می خواهد؟ به جان هم بیفتیم/ فردای ما جز حاصل امروز ما نیست؛ غیر از خود ما هیچ کس دلسوز ما نیست /این پرچم ایران، سر دوشش بگیرید؛ مانند جان خود در آغوشش بگیرید/ آوازه تاریخ ایران را ببینید؛ هر جا که ره گم شد شهیدان را ببینید/ از خونشان سنگ محک داریم مردم، ما دشمنانی مشترک داریم مردم» اثر «باید برخواست» کار خداست ...
ناگهان بانگ الله اکبر از جمعیت برمیخیزد و به استقبال محسن محمدیپناه، مداح برجسته کشور میروند. او که با مداحی «باید برخواست» شناخته میشود، درباره این اثر میگوید: «سرود «سلام فرمانده» و اثر «باید برخواست» از اشعاری است که به گفته رهبر شهید به خلوت ذهن ورود پیدا کردهاند و ازاینرو پیامهای متعدد از افراد به اصطلاح قشر خاکستری دارم که با شنیدن این اثر متحول شدند و حتی پیامی از یک شهروند آمریکایی به دستم رسید که با شنیدن مداحی، تصمیم گرفت مسلمان شود.»
وی با تاکید بر اینکه این اثر کار خداست، میافزاید: پیامی از فرمانده نیروی هوافضای سپاه به دستم رسید که در آن اشاره شده بود که این قطعه هنری، اثر صداها موشک را داشته است.
محمدیپناه همچنین از جوانی گفت که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، در اغتشاشات شرکت داشته است، اما به لطف خدا این قطعه چنان تأثیری بر او گذاشته است که اکنون در میادین شهر برای به اهتزاز درآمدن پرچم ایران حضور پیدا میکند. اشک از چشمان جمعیت جاری میشود؛ آنگاه که از دلتنگی میشنوند، از شهادت رهبری که پدر امت بود و با این وجود که چند ماه از شهادتشان میگذرد، گاهی با دیدن تصویری از ایشان، ناگاه اشک از چشمان جاری میشود.
سخت است فقدان رهبری که سالها با مجاهدت در برابر دشمنان داخلی و خارجی سینه سپر کرد و اکنون جای خالیاش بیش از پیش برای این مردم احساس میشود. دلها برای شنیدن صدای گرمش به تنگ آمده و مردم دلتنگ شنیدن خبر سخنرانی ایشان هستند.
روضه امام حسین(ع) آغاز میشود؛ روضهای که دل هر انسانی را به درد میآورد؛ اما مردم این دیار بیش از پیش روضههای حضرت را درک میکنند و به چشم میبینند. این ملت، عزادار رهبر شهید، سربازان مجاهد و کودکانی است که مظلومانه به شهادت رسیدند و مردم، روضه مجسم را دیدهاند.
قطعه «باید برخواست» که همراه با اجرای زنده محسن محمدیپناه پخش میشود، شور خاصی در جمعیت جریان پیدا میکند؛ همه بر میخیزند و همراهی میکنند. خلق حماسهای دیگر از مردم را میتوان دید که با چه عشق و شوری پرچم به دست گرفتهاند و با مفاهیم این شعر ارتباط میگیرند؛ آنها که هرشب میدانها را با حضور خود منور میکنند و مشتی میشوند بر دهان یاوهگویان و دشمنانی که دندان طمع برای این مرز و بوم تیز کردهاند.
دستان مردم در یکدیگر گره خورده است و پرچمها بیش از پیش به اهتزاز درآمده تا همه لبیک گویند به امامشان؛ امامی که از چشمها غایب است، اما به واقع ایشان نیز همگام با مردم مجاهد در میدانها است و قدمگاهشان همین میدانها و خیابانهای شهر است که حضور در آن، سنگر حفظ ارزشهای ایرانی - اسلامی است.
قطعه موسیقی «آخرین دیدار» با خوانندگی مهدی بزرگزاد، شعر محسن ناصحی و تنظیم آقای قضاوی نیز رونمایی شد و در پایان نیز با قرائت کلام الهی که سرچشمه آرامش دلهاست، این برنامه به پایان رسید و مردم، با تجدید بیعت دوباره با امام عصر(عج)، همچنان در میدانها و خیابانهای شهر حماسه خواهند ساخت. کد مطلب 996447 محمداسماعیل وهابی
