به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، پیادهمداری که در گذشته بهعنوان سیاستی برای بهبود کیفیت هوا، کاهش ترافیک و ارتقای سلامت عمومی مطرح میشد، در سالهای اخیر به یکی از کلیدیترین ابزارهای توسعه اقتصادی محلی در شهرهای بزرگ جهان تبدیل شده است. این تحول ریشه در تغییر نگرش مدیران شهری و پژوهشهای اقتصادی دارد که نشان میدهند فضاهای پیادهمحور، نهتنها کیفیت زندگی را بهبود میبخشند، بلکه با افزایش تردد عابران، طولانیتر شدن زمان حضور در محیطهای تجاری و ایجاد فرصتهای برخورد تصادفی با ویترین فروشگاهها، بهطور مستقیم بر درآمد کسبوکارهای محلی تأثیر میگذارند.
مکانیسم این تأثیر، ساده اما قدرتمند است؛ وقتی خیابانی از خودروها تخلیه میشود، سرعت حرکت کاهش مییابد، سروصدا و آلودگی کم میشود و فضا برای ایستادن، گپزدن، نگاهکردن به ویترینها و ورود تصادفی به فروشگاهها فراهم میشود. عابر پیاده برخلاف رانندهای که با سرعت از کنار مغازهها میگذرد، زمان و فرصت کافی برای کشف کسبوکارهای جدید دارد و احتمال خریدهای ناگهانی و خدمات اضافی در چنین فضاهایی بهطور چشمگیری افزایش مییابد. علاوه بر این، پیادهمداری با ارتقای جذابیت بصری و حسی محیط، گردشگران و ساکنان مناطق دیگر را نیز به بازدید از محله ترغیب میکند و به این ترتیب، دایره مشتریان بالقوه هر کسبوکار محلی را گسترش میدهد.
نخستین و مستقیمترین مسیر تأثیر پیادهمداری بر رونق کسبوکارهای محلی، افزایش تردد عابران یا همان «پاخور» است. در معابر خودرومحور، اکثر افراد با خودرو از کنار فروشگاهها عبور میکنند و تنها تعداد محدودی توقف میکنند؛ اما در فضاهای پیادهمحور، نرخ عبور و مرور عابران بهطور محسوسی افزایش مییابد و هر عابر مشتری بالقوهای است که میتواند وارد فروشگاه شود. پژوهشهای جدید نشان میدهند که فروشگاههای واقع در مناطق پیادهمحور، بهطور میانگین فروش بالاتری نسبت به فروشگاههای مشابه در معابر خودرومحور دارند و این تفاوت، در دستههای کافه، رستوران و فروشگاههای خردهفروشی کوچک، بیشترین میزان را دارد.
دومین مسیر، افزایش «زمان حضور» در محیط تجاری است. در خیابانهای پیادهمحور، مردم نهتنها برای خرید هدفمند، بلکه برای گپزدن، استراحت، تفریح و گذران وقت نیز حاضر میشوند. این حضور طولانیتر، …
