حلیا خادم در گفتوگو با خبرنگار فرهنگ ایمنا با بیان اینکه این نمایش اقتباسی آزاد از نمایشنامه تانگو نوشته اسلاومیر مروژک است، اظهار کرد: زمانی که برای نخستین بار متن تانگو را خواندم، دغدغههای مطرحشده در آن برایم بسیار جذاب بود و شخصیتهایی که در یک خانه حضور داشتند و اتفاقاتی که برای آنها رخ میداد، توجه مرا جلب کرد.
وی افزود: در ابتدا تصمیم داشتم متن تانگو را اجرا کنم و تنها تغییراتی در بخشهایی از آن ایجاد شود، اما زمانی که نگارش متن را آغاز کردیم، جلسات متعددی با بهنام ترابی، نویسنده اثر، برگزار شد و در نهایت متن خوی حیوانی به یک اقتباس آزاد از تانگو تبدیل شد.
کارگردان نمایش خوی حیوانی ادامه داد: در روند نگارش، اتفاقات مختلفی به متن اضافه شد و بازی در بازیها و سوئیچهای شخصیتی شکل گرفت. در بخشی از نمایش از تردیدهای آرتور به تردیدهای هملت میرسیم و دروازه تاریخ نیز باز میشود و شخصیتهایی مانند استالین را میبینیم. حتی مسیح نیز روی صحنه حضور پیدا میکند و مجموعه این سوئیچها برای من بسیار جذاب بود.
وی تصریح کرد: دغدغهای که در متن تانگو برای من جذاب بود، در خوی حیوانی نیز باقی ماند و از جایی به بعد، خانه دیگر فقط یک خانه نبود و برای من به استعارهای از جامعه تبدیل شد. خادم: متن نهایی همان چیزی است که در ذهن من بود
کارگردان نمایش خوی حیوانی درباره میزان انطباق متن نهایی با ایده اولیه خود اظهار داشت: چیزی که نویسنده برای من نوشته، همان چیزی است که در ذهن خودم بود. در بسیاری از بخشها با یکدیگر ایدهپردازی میکردیم و درباره مسیر متن صحبت میکردیم و در نهایت خروجیای که امروز روی صحنه است، همان چیزی است که من میخواستم.
وی درباره دشواری اجرای این اثر در سالن کوچک گفت: متن از ابتدا برای من چالشبرانگیز بود و هنوز هم این چالش ادامه دارد. سوئیچهایی که در نمایش اتفاق میافتد و فضاسازی و تفکیک این بخشها در یک سالن کوچک، کار دشواری است. حتی امشب که برای نخستین بار نمایش روی صحنه رفت، همچنان به این فکر میکنم که چگونه میتوان برخی بخشها را بهتر تفکیک کرد.
خادم با اشاره به هدف خود از اجرای این نمایش بیان کرد: هدف اصلی من این بود که وقتی نورهای صحنه خاموش میشود، اثر تمام نشود و مخاطب زمانی که از سالن خارج میشود، تازه …
