به گزارش خبرگزاری ایمنا، برخی جنگها پیش از آنکه در میدانهای نظامی آغاز شوند، در اتاقهای بسته، محافل پنهانی و ذهن انسانها شکل میگیرند. گاهی یک شایعه، یک زمزمه یا یک خبر هدفمند میتواند بیش از یک حمله مستقیم، آرامش جامعهای را برهم بزند. قرآن کریم در آیات ۷ تا ۱۱ سوره مجادله، از همین «نجوا» سخن میگوید و در ورای یک دستور اخلاقی، حقیقتی بزرگتر را آشکار میکند؛ اینکه هیچ جلسهای واقعاً پنهان نیست و هیچ نقشهای از نگاه خداوند خارج نمیشود.
خداوند در آیه هفتم میفرماید: «أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ»؛ آیا ندیدی که خداوند آنچه را در آسمانها و زمین است میداند؟ سپس تصویری دقیقتر ارائه میکند: «مَا یَکُونُ مِنْ نَجْوَیٰ ثَلَاثَةٍ إِلَّا هُوَ رَابِعُهُمْ وَلَا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سَادِسُهُمْ»؛ هیچ گفتوگوی محرمانهای میان سه نفر نیست مگر آنکه خداوند چهارمین آنهاست و هیچ گفتوگوی پنهانی میان پنج نفر نیست مگر آنکه او ششمین آنهاست.
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان تأکید میکند که این «چهارم بودن» یا «ششم بودن» به معنای حضور جسمانی نیست؛ بلکه بیانگر احاطه کامل علمی خداوند است. یعنی انسان میتواند از چشم دیگران پنهان شود، اما نمیتواند از علم خداوند پنهان بماند. هرچه تعداد افراد یک جلسه باشد و هر اندازه دیوارها و درهای بسته اطراف آن را گرفته باشند، هیچ پردهای میان حقیقت و علم خداوند وجود ندارد.
این تعبیر قرآنی، امروز نیز معنای قابل تأملی دارد. جهان سیاست و قدرت، پر از تصمیمهایی است که پشت درهای بسته گرفته میشوند؛ اتاقهایی که در آنها درباره سرنوشت ملتها تصمیمگیری میشود، اما قرآن یادآوری میکند که پنهان بودن یک تصمیم از مردم به معنای پنهان بودن آن از خدا نیست.
مشکل از جایی آغاز میشود که «نجوا» دیگر یک گفتوگوی عادی نباشد و به ابزاری برای گناه، دشمنی و آزار تبدیل شود. قرآن درباره کسانی که از این رفتار نهی شده بودند اما دوباره به آن بازگشتند، میفرماید: «ثُمَّ یَعُودُونَ لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَیَتَنَاجَوْنَ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِیَتِ الرَّسُولِ»؛ آنان دوباره به آنچه از آن نهی شده بودند بازمیگردند و برای گناه، تجاوز و نافرمانی پیامبر با یکدیگر به نجوا میپردازند. …
