به گزارش خبرگزاری ایمنا، نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد که ممکن است حدود ۱۷۰ میلیون سیاهچاله با جرم ستارهای در سراسر کهکشان راه شیری پراکنده باشند؛ اجرامی که بهدلیل نداشتن نور، شناسایی آنها بسیار دشوار است و تنها در شرایطی خاص، مانند بلعیدن ماده از محیط اطراف، قابل رصد میشوند.
پژوهشگران به سرپرستی «تام واگ» با شبیهسازی روند شکلگیری و تکامل راه شیری طی ۱۳.۶ میلیارد سال گذشته، چرخه تولد و مرگ ستارگان، پیدایش سیاهچالهها و تحول کهکشان را بازسازی کردند. بر اساس نتایج این مدل، تاکنون حدود ۱۷۰ میلیون ستاره پرجرم پس از پایان عمر خود به سیاهچاله تبدیل شدهاند.
با وجود این رقم چشمگیر، دانشمندان تأکید میکنند که سیاهچالهها در مقیاس عظیم راه شیری بسیار پراکنده هستند؛ بهگونهای که در فاصله خورشید از مرکز کهکشان، بهطور متوسط تنها یک سیاهچاله در هر ۶ هزار و ۲۵۰ پارسک مکعب وجود دارد، همچنین برآوردها نشان میدهد در طول تاریخ راه شیری، بهطور میانگین هر ۸۰ سال یک سیاهچاله جدید شکل گرفته است، هرچند بیشتر این رویدادها در دوران اولیه کهکشان و همزمان با نرخ بالای تولد ستارگان رخ دادهاند.
این شبیهسازیها همچنین نشان میدهد بسیاری از سیاهچالهها پس از انفجار ابرنواختری که آنها را به وجود آورده، با سرعت زیادی از محل تولد خود رانده میشوند. به گفته پژوهشگران، سیاهچالههای سبکتر معمولاً ضربه شدیدتری دریافت کرده و فاصله بیشتری از صفحه کهکشان میگیرند، در حالی که سیاهچالههای سنگینتر به دلیل جذب مواد بیشتر، جابهجایی کمتری دارند.
محققان معتقدند بررسی جرم، موقعیت و حرکت این سیاهچالهها در آینده میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره نحوه مرگ ستارگان، سازوکار انفجارهای ابرنواختری و روند تکامل کهکشان راه شیری در اختیار اخترشناسان قرار دهد. کد مطلب 994297
