سینما رفتن زمانی یکی از تفریحات معمول خانوادهها و شهروندان بود؛ اما امروز تماشای فیلم دیگر الزاماً به معنای رفتن به سالن سینما نیست. گسترش پلتفرمهای نمایش آنلاین، دسترسی آسانتر به فیلمها و تغییر سبک زندگی، انتخابهای بیشتری پیش روی مخاطب گذاشته و در کنار آن، هزینههای سینما رفتن نیز به یکی از عواملی تبدیل شده که میتواند تصمیم افراد برای خرید بلیت را تحت تأثیر قرار دهد.
در تبریز نیز با وجود فعالیت سینماها و توسعه پردیسهای سینمایی، این پرسش همچنان مطرح است که چرا پیوند مخاطب با سینما آنگونه که انتظار میرود تقویت نشده است. آیا قیمت بلیت و هزینههای جانبی، مردم را از سینما دور کرده یا مسئله را باید در کیفیت و تنوع فیلمهای روی پرده جستوجو کرد؟ آیا فیلمهای اکرانشده توانستهاند با سلیقه متنوع مخاطب تبریزی ارتباط برقرار کنند یا تماشای فیلم در خانه، بخشی از مخاطبان را از سالنهای سینما دور کرده است؟ …
