مردم در آن روزها با حضور در فضای عمومی، میخواستند نشان دهند که پای آرمانهای انقلاب و یاد شهدا ایستادهاند. این حضور، نوعی عهدِ دوباره بود تا از هویت ملی و نظام دفاع کنند و اجازه ندهند فضای تشویش و اغتشاش بر جامعه حاکم شود.
اما با گذشت زمان، مشخص شد که برای ماندگاری این حماسه، نباید فقط به شعار و حضورِ مقطعی اکتفا کرد. این باور شکل گرفت که دفاع واقعی از انقلاب، با خدمت به مردم گره خورده است. به همین دلیل، آن میدانهای حماسی از حالتِ صرفاً مذهبی و شعاری خارج شدند و به سمتِ کارهای عملی و اجتماعی حرکت کردند. در واقع، هدف این شد که در کنارِ ایستادگی برای اعتقادات، با گرهگشایی از مشکلاتِ مردم، این حضور را به یک حرکتِ ماندگار و کارآمد تبدیل کنند.؛ در این میان، موکب امام حسن مجتبی(ع) که پیش از آن در عرصههای اجتماعی و فرهنگی فعالیت میکرد، بهتدریج در متن تجمعات مردمی قرار گرفت و به یکی از محورهای اصلی این برنامهها تبدیل شد. …
