محمدجواد برزگر در گفتوگو با ایسنا، با تشریح الزامات مدیریت استراتژیک در روزگار دگرگونیهای ساختاری اظهار کرد: هنگامی که یک تکانه سنگین به سازمان اصابت میکند، بزرگترین خطر، سکون و تعلل است؛ زیر آتش هیچ تصمیمی کامل و بینقص نیست، اما هر روز تأخیر، هزینهای غیرقابل جبران بر بدنه سازمان تحمیل میکند.
وی با اشاره به واکنشهای روانی اعضای تیم در مواجهه با شرایط بحرانی تصریح کرد: انسانها در نااطمینانی شدید معمولاً به سه روش واکنش نشان میدهند که شامل ورود به درگیریهای فرسایشی، طفره رفتن و گریز از بار مسئولیت، یا میخکوب شدن و انتظار برای حل خودبهخودی بحران است. نکته حیاتی اینجاست که این واکنشها، بهویژه انفعال و سردرگمی، در لایههای تیمی به شدت مسری است و اگر رهبری سازمان نتواند ریتم و انضباط عملیاتی را تثبیت کند، کل پیکره سازمان فلج خواهد شد. …
