سینما در جستجوی مخاطب/ تلفن همراه رقیب پرده نقره‌ای

برای بچه‌های دهه شصت و هفتاد، سینما رفتن تنها خریدن یک بلیت و نشستن روی صندلی‌های یک سالن تاریک نبود، سینما خودش یک خاطره بود، یک قرار، یک تفریح و گاهی یکی از معدود اتفاق‌هایی که می‌توانست روزمرگی را برای چند ساعت از زندگی جدا کند، صف‌های مقابل گیشه، بلیت‌هایی که با شوق در دست نگه داشته می‌شد، صدای فروشنده خوراکی‌ها، خاموش شدن چراغ‌ها و لحظه‌ای که پرده بزرگ روشن می‌شد، برای نسلی که هنوز تلفن هوشمند و اینترنت پرسرعت بخشی از زندگی روزمره‌اش نبود، معنای دیگری داشت، بسیاری از کودکان و نوجوانان آن سال‌ها، فیلم دیدن را نه از صفحه کوچک تلفن همراه، بلکه در سالن سینما و در کنار خانواده یا دوستان تجربه می‌کردند. …