پژوهشگران ارتباط میان شرکت نوزادان در شنای نوزادان طی ۶ ماه نخست زندگی و ضریب هوشی آنان در سنین پیشدبستانی را بررسی کردند. آنان دریافتند کودکانی که در ۶ ماه نخست زندگی در شنای نوزادان شرکت کرده بودند، در سنین پیشدبستانی در برخی شاخصهای هوشی امتیاز بالاتری کسب کردند هرچند این یافته به معنای اثبات تاثیر مستقیم شنا بر افزایش ضریب هوشی نیست.
آنان اظهار کردند فعالیت بدنی با رشد عصبی بهتر در کودکان ارتباط دارد و دستورالعملهای کنونی نیز بر بازی و فعالیتهای حرکتی نوزادان روی زمین تحت نظارت و کاهش زمان بیتحرکی آنان تاکید میکنند. با این حال، فعالیتهای ساختاریافته در آب برای نوزادانی که هنوز قادر به حرکت مستقل نیستند، در این دستورالعملها بهطور مشخص مورد توجه قرار نگرفته است.
پژوهشگران گفتند شنای نوزادان میتواند با فراهم کردن تجربههای چندحسی و ایجاد امکان حرکت خودانگیخته در شرایطی که اثر جاذبه کاهش مییابد، فرصتهای متفاوتی برای حرکت و فعالیت بدنی نوزادان فراهم کند.
این پژوهش با استفاده از دادههای پژوهش همگروهی آیندهنگر نوزادان سالم ووهان انجام شد. در مجموع ۵۱۴۲ زوج مادر و نوزاد بین مارس ۲۰۱۶ تا نوامبر ۲۰۱۹ وارد این پژوهش شدند که از میان آنان، اطلاعات ۱۹۳۵ کودک برای تحلیل نهایی در دسترس بود.
والدین اعلام کردند که آیا فرزندشان از بدو تولد تا یک ماهگی و همچنین از یک تا ۶ ماهگی در شنای نوزادان شرکت کرده است یا خیر. سپس در سنین چهار تا ۶ سالگی، ضریب هوشی کودکان با استفاده از نسخه چینی چهارم «مقیاس هوش وکسلر برای کودکان پیشدبستانی و دبستانی» (WPPSI-IV) ارزیابی شد. این ارزیابی شاخصهایی از جمله ضریب هوشی کلی، توانایی دیداری-فضایی، استدلال سیال، درک کلامی، حافظه کاری و سرعت پردازش را دربرمیگرفت.
از میان ۱۹۳۵ کودک مورد بررسی، ۱۲۷۲ نفر، معادل ۶۵.۷ درصد، در ۶ ماه نخست زندگی در شنای نوزادان شرکت کرده بودند. حدود ۳.۲ درصد از کودکان تنها در ماه نخست، ۴۵.۵ درصد از یک تا ۶ ماهگی و ۱۷ درصد در هر دو دوره در این فعالیتها شرکت داشتند. …
