به گزارش ایسنا، فرید موسوی در نشست «تأمین مالی تولید با لحاظ ریسکهای نوظهور» در سی و ششمین همایش بانکداری اسلامی، با اشاره به واقعیتهای نگرانکننده در نظام بانکی کشور اظهار کرد: سالهاست درباره ناترازی بانکها صحبت میکنیم و معمولاً هنگام بررسی این موضوع، شاخصهایی مانند کفایت سرمایه یا عواملی همچون تکالیف بانکی و تغییرات فضای کسبوکار مطرح میشود، اما کمتر درباره اینکه بانک ناتراز چگونه ایجاد شده و چه مسیری را طی کرده است، صحبت میکنیم.
نگاه سنتی به تسهیلات همچنان در شبکه بانکی حاکم است
وی افزود: بخش عمده دلایلی که امروز با آن مواجه هستیم، به خود فعالان شبکه بانکی و شیوهای بازمیگردد که سالها در اقتصاد کشور بر اساس آن تأمین مالی انجام دادهایم. نزدیک به ۸۰ درصد تسهیلات شبکه بانکی ما همچنان در قالب همان تسهیلات جاری پرداخت میشود و این موضوع نشان میدهد که نگاه سنتی به تسهیلات همچنان در شبکه بانکی حاکم است.
موسوی ادامه داد: اگر نیاز به تسهیلات در یک سال ۳۰ تا ۴۰ درصد افزایش پیدا کرده باشد، ما صرفاً برای حفظ وضع موجود نیز به ۳۰ تا ۴۰ درصد منابع بیشتر نیاز داشتهایم. بنابراین مشخص است که با چنین شرایطی، بانک ناتراز نمیتواند ستون و تکیهگاه اقتصاد مقاومتی باشد.
این نماینده مجلس با تأکید بر ضرورت تناسب نظام تأمین مالی با شرایط اقتصادی کشور گفت: وقتی از اصول اقتصاد مقاومتی صحبت میکنیم، نظام تأمین مالی ما نیز باید متناسب با آن باشد، اما اقتصاد کشور تغییر کرده و متناسب با این تغییرات، ریسکهای جدیدی نیز وارد شبکه بانکی و نظام تأمین مالی شده است.
وی افزود: معماری تأمین مالی کشور متأسفانه نتوانسته خود را با سرعت لازم با این تغییرات محیطی متناسب کند. به برخی از ریسکهای نوظهور نیز اشاره شد که تقریباً میتوان گفت در هیچکدام از پروندههای اعتباری امروز، یا در موارد بسیار محدودی، مورد توجه قرار میگیرند.
دستورالعملهای بانکی نیز باید متناسب با ریسکهای جدید اقتصادی بازنگری شوند …
