به گزارش ایسنا، نکته مهمی که در مطالعات اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته این است که هرچند ورزش منظم بسیاری از پیامدهای ناشی از سبک زندگی کمتحرک را برطرف میکند اما «کاهش مدت زمان نشستن» در طول روز نیز به همان اندازه اهمیت دارد.
سالها پشت میز نشستن و کمتحرکی پیامدهایی قابل توجه برای بدن به همراه دارد، از کاهش سلامتی قلبیعروقی و تحلیل عضلات گرفته تا اختلالات سوختوساز و وضعیت نامناسب بدن. با این حال مطالالعات نشان میدهند حتی پس از چند دهه زندگی کمتحرک همچنان میتوان بخش عمدهای از این آسیبها را جبران کرد.
وبسایت «منزفیتنس» در مطلبی در این باره آورده است: سالها کمتحرکی لزوما به معنای آسیبهای بازگشتناپذیر نیست. شاخصهایی نظیر سلامت قلبیعروقی و متابولیک، توانمندی و حجم عضلات و بسیاری از ناهنجاریهای مرتبط با وضعیت بدن حتی پس از سالها بیتحرکی نیز با تمرینهای منظم ورزشی بهبودپذیرند اما این تغییرات یکشبه اتفاق نمیافتند.
در یک مطالعه مربوط به انعطافپذیری قلب، شرکتکنندگان دو سال منظم تمرین کردند. بنابراین صرفا چند هفته ورزش نمیتواند آثار چند دهه کمتحرکی را کاملا برطرف کند.
ورزش بهتنهایی کافی نیست؛ کمتر بنشینید
با این متخصصان تاکید دارند که ورزش منظم و کاهش زمان نشستن، دو موضوع مرتبط اما جداگانه هستند.
یک ساعت ورزش روزانه نمیتواند ضرورت تحرک بدنی در باقی ساعات روز را به طور کامل جبران کند.
برخاستن از صندلی در فواصل منظم، چند دقیقه راه رفتن، استفاده از پلهها و انجام کارهای روزمره در حالت ایستاده، زمان بیتحرکی را کاهش میدهد. در کنار آن، ترکیبی از تمرینات هوازی و قدرتی به بهبود سلامت قلب، عضلات و سوختوساز بدن کمک میکند.
آیا میتوان تاثیر ۲۰ سال نشستن را معکوس کرد؟
«معکوس کردن» شاید تعبیر بیش از حد مطلقی باشد.
نمیتوان تضمین کرد تمام پیامدهای دو دهه کمتحرکی کاملا برطرف میشوند اما شواهد نشان میدهند بخش قابلتوجهی از افت آمادگی جسمانی و برخی تغییرات قلب و سوختساز ممکن است بهبود پیدا کنند. به گزارش ایندیپندنت، این تصور که آسیب نشستن اجتنابناپذیر و همیشگی است با شواهد علمی سازگار نیست. حتی شروع فعالیت بدنی در میانسالی نتایج قابل سنجش ایجاد میکند. …
