خبرگزاری مهر، گروه استان ها – رویا رجبی: رودخانه دز سالهاست یکی از مهمترین جاذبههای طبیعی و گردشگری دزفول محسوب می شود اما در کنار زیبایی و ظرفیتهای گردشگری این رودخانه، تکرار حوادث غرقشدگی در نقاط مختلف آن به زنگ خطری جدی تبدیل شده است، زنگ خطری که نشان میدهد تأمین ایمنی حاشیه رودخانه دیگر نباید به هشدارهای مقطعی و توصیههای شفاهی محدود شود.
هر سال با گرم شدن هوا، شمار شهروندان و گردشگران حاضر در حاشیه رودخانه افزایش مییابد و همزمان، خبرهایی از گرفتار شدن افراد در آب و عملیات جستجو و نجات منتشر میشود.
در مردادماه امسال، خبر غرقشدن یک مرد ۸۰ ساله در محدوده پل قدیم منتشر شد و چند روز بعد نیز پیکر جوانی ۲۵ ساله اهل شهرستان حمیدیه در رودخانه دز پیدا شد و طی هفته جاری نیز یک نوجوان ۱۳ ساله بر اثر غرق شدگی در این رودخانه جان خود را از دست داد.
تکرار این حوادث دیگر نمیتواند صرفاً به بیاحتیاطی افراد یا شنا در نقاط ممنوعه نسبت داده شود. وقتی یک رودخانه در بخشهای مختلف خود پذیرای شهروندان و گردشگران است، ایمنی نیز باید متناسب با میزان حضور مردم در آن تأمین شود. حتی اگر شنا در بسیاری از نقاط ممنوع باشد، صرف نصب چند تابلوی هشدار نمیتواند بهتنهایی پاسخگوی یک مسئله دائمی باشد.
واقعیت این است که رودخانه دز یک استخر تفریحی نیست و دارای جریانهای آب، عمقهای متفاوت و بعضاً خطرناک است و حوادث اخیر نیز بار دیگر این واقعیت را یادآوری کردهاند.
حال پرسش جدی اینجاست، برای رودخانهای با چنین حجم حضور شهروندان و گردشگران، آیا زیرساختهای ایمنی متناسب با این شرایط وجود دارد؟ قطعا پاسخ این سوال «خیر» است بنابراین از آنجایی که توسعه گردشگری بدون توجه به ایمنی می تواند هزینه های سنگینی به دنبال داشته باشد لذا ضروری است در نقاط پرتردد و حادثهخیز، ایستگاههای نجاتغریق و نیروهای آموزشدیده به شکل مؤثر و مستمر مستقر باشند و پوشش امدادی تنها به یک یا چند نقطه محدود نشود.
همچنین ایجاد محدوده های مشخص و ایمن برای تفریح و شنا، نصب تابلوهای هشداردهنده بزرگ و خوانا، مشخص کردن محدودههای پرخطر و تعیین نقاط ممنوعه و ایجاد مسیرهای دسترسی سریع نیروهای امدادی، مقوله ای است که باید بهصورت جدی دنبال شود. …
