خبرگزاری مهر، گروه استانها- هلنا عطائی: شهریار برای ادبیات ایران تنها نام یک شاعر نیست؛ نامی است که در گذر دههها با حافظه ادبی و فرهنگی ایرانیان گره خورده و در مرز میان زبان، هویت، عاطفه و هنر، جایگاهی ویژه یافته است. شاعری که از یک سو در گستره شعر فارسی به شهرت و ماندگاری رسید و از سوی دیگر، با سرودههای ترکی خود بخشی از فرهنگ، تاریخ و عاطفه مردم آذربایجان را به زبان شعر ثبت کرد.
شهریار را میتوان از معدود شاعرانی دانست که مرزهای زبانی نتوانستند دامنه مخاطبان او را محدود کنند. شعر فارسی او برای مخاطب سراسر ایران آشناست و شعر ترکیاش، بهویژه منظومه ماندگار «حیدربابایه سلام»، در حافظه فرهنگی آذربایجان جایگاهی کمنظیر دارد. همین ویژگی، شهریار را به چهرهای تبدیل کرده است که میتوان از منظرهای مختلف ادبی، فرهنگی و اجتماعی درباره او سخن گفت.
در آثار شهریار، زبان تنها وسیلهای برای انتقال مفهوم نیست؛ زبان بخشی از هویت و خاطره است. او توانست تجربههای شخصی، عشق، اندوه، دلبستگی به زادگاه، باورهای دینی و اجتماعی و دغدغههای انسانی را به شعری تبدیل کند که از مرز زمان و مکان عبور کرده است. …
