به گزارش خبرنگار مهر، ناترازی بانکها یکی از مهمترین چالشهای نظام مالی است؛ وضعیتی که در آن میان داراییها و بدهیها، درآمدها و هزینهها یا منابع و مصارف یک بانک تعادل پایدار وجود ندارد. تداوم این وضعیت میتواند توان بانک در ایفای تعهدات، پرداخت سپردهها و تأمین مالی اقتصاد را کاهش دهد و در صورت گسترش، به سایر مؤسسات اعتباری نیز سرایت کند.
قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۲ برای مواجهه با چنین شرایطی، مجموعهای از ابزارهای مرحلهای را در اختیار نهاد ناظر قرار داده است. بر اساس این چارچوب، نخستین واکنش به ناترازی، تعطیلی یا انحلال بانک نیست؛ بلکه بانک مرکزی باید تا حد امکان از ابزارهای اصلاحی و بازسازی استفاده کند.
در مرحله بازسازی، مؤسسه اعتباری مکلف میشود برنامهای برای اصلاح وضعیت خود ارائه و اجرا کند. این برنامه میتواند شامل افزایش سرمایه، فروش داراییهای مازاد، اصلاح ترکیب داراییها و بدهیها، کاهش هزینهها، واگذاری شرکتهای تابعه، اصلاح شبکه شعب و تغییر ساختار مدیریتی باشد. …
