منوچهر فیروزی یکی از نمایندگان انجمن آموزشگاه های آزاد هنری استان تهران در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به اهداف و انگیزه های تشکیل این تشکل صنفی بیان کرد: سالها پیش، زمانی که با حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، انجمن آموزشگاههای آزاد هنری استان تهران تشکیل شد، هدف کاملاً روشن بود؛ قرار بود این انجمن، به عنوان تنها تشکل صنفی آموزشگاههای آزاد هنری، بازوی مشورتی و اجرایی وزارتخانه در حوزه آموزش هنر باشد. قرار بود در تمام جلسات، تصمیمگیریها و سیاستگذاریهای مرتبط با آموزشگاههای آزاد هنری، نماینده این انجمن حضور داشته باشد تا از حقوق هزاران آموزشگاه، مدیر، استاد و هنرجو دفاع کند. اما متاسفانه بخش عمدهای از این وعدهها محقق نشد.
وی افزود: در سالهای گذشته، بارها شاهد تصمیماتی بودهایم که بدون کوچکترین مشورت با انجمن اتخاذ و ابلاغ شده است؛ تصمیماتی که آثار و تبعات آن مستقیماً متوجه آموزشگاههای آزاد هنری بوده است. نمونه روشن آن، طراحی و ابلاغ تابلوهای سردر آموزشگاهها بود؛ طرحی که بدون نظرخواهی از فعالان این حوزه تدوین شد و با واقعیتهای فعالیت آموزشگاههای هنری، هویت بصری این مراکز و سلیقه جامعه هنری هیچ تناسبی نداشت. نمونه دیگر هم تعیین شهریه آموزشگاههاست؛ موضوعی که مستقیماً با ادامه حیات اقتصادی آموزشگاهها ارتباط دارد، اما باز هم بدون مشارکت و نظر تخصصی انجمن تعیین شد.
عضو انجمن آموزشگاه های آزاد هنری استان تهران با تاکید بر اینکه نباید نماینده صنف را از فرآیند تصمیم گیری کنار گذاشت، توضیح داد: قرار بود این انجمن از حمایتهای قانونی، مالی و اجرایی برخوردار باشد تا بتواند وظایف خود را انجام دهد. اما نه تنها چنین حمایتی صورت نگرفت، بلکه به مرور شاهد تشکیل انجمنهای متعدد موازی در حوزههای مختلف هنری بودیم که عملاً بخشی از وظایف و مسئولیتهای مشترک را به صورت موازی دنبال میکنند و نتیجه آن چیزی جز پراکندگی، تداخل وظایف و تضعیف مطالبهگری واحد نبوده است. …
