فرهنگی
خبرگزاری تسنیم ــ حمیدرضا رنجبرزاده، کارشناس و منتقد سینما طی یادداشتی با عنوان «میقروشم، پس هستم»! به ریشهیابی جولان نئوفیلمفارسی در یک دههی اخیر سینمای ایران پرداخت.
او مینویسد:
این هوشنگ کاووسی بود که اوایل دههی 40 و در مجلهی «فردوسی»، اصطلاح کنایهآمیز «فیلمفارسی» را باب کرد؛ اصطلاحی برای توصیف بخش قابلتوجهی از سینمای عامهپسند ایران که یک ضدگفتمان را علیه این آثار بهراه انداخت؛ آثاری که مؤلفههایی مشخص و تکرارشونده داشتند: داستانهای سطحی و کلیشهای، قهرمانان جاهلمسلک، رقص و آوازهای کابارهای که غالباً هیچ کارکرد دراماتیکی در پیرنگ نداشتند، بیاعتنایی به منطق علت و معلولیِ روایت، عشقهای اگزجرهی سانتیمانتال و تقابلهای نخنما میان فقیر و غنی، از جمله مواردی بودند که میتوان رد پای اکثر آنها را در فیلمفارسیها مشاهده کرد. …
