این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
فرهنگی
به گزارش خبرنگار تسنیم، پیش از هر قضاوتی درباره سخنان یا کنشهای چهرههایی چون لاله مرزبان در فوتوکالها و کنفرانسهای خبری ونیز یا کن، باید از یک سادهانگاری رایج عبور کرد: «جشنوارههای بینالمللی سینما، ویترینهای بیطرفِ هنر ناب نیستند.» به تعبیر پیر بوردیو، جشنوارههای سینمایی غرب خود یک «میدان» (Field) پیچیده از تلاقی سرمایه نمادین، قدرت نرم و گفتمانهای مسلط سیاسی هستند؛ همانطور که جشنواره فجر یا عمار در مدار منطق گفتمانی خود تعریف میشوند.
مسئله، نفی حق نقد یا بستن دهان منتقد نیست. گره اصلی دقیقاً از لحظهای آغاز میشود که «سوژه منتقد»، بدون خودآگاهی در کادربندیِ ازپیشتعیینشده فستیوال هضم میشود و حقیقت زنده و انضمامی جامعه ایران، پای دریافت یک «تأییدیه نمادین» و چند فریم تشویق ذبح میگردد. …
