ریحانه اسکندری: رویدادهای بزرگ سینمای جهان طی دهههای متمادی، بستری برای کشف استعدادهای نو، شکلگیری مکاتب زیباشناختی و تبادل فرهنگی میان ملتها بودهاند. با این حال، تحلیلگران حوزه فرهنگ و سینما بر این باورند که مناسبات سیاسی و ملاحظات ژئوپلیتیک همواره سایهای پررنگ بر سیاستگذاری، انتخاب آثار و اعطای جوایز در جشنوارههای الف جهان نظیر کن، برلین، ونیز و لوکارنو داشته است.
در سالهای اخیر، این رویکرد ابعاد علنیتری به خود گرفته است؛ به طوری که در بازنمایی سینمای ایران، شرایط تولید، عدم دریافت مجوزهای رسمی و زیرزمینی بودن اثر، در بسیاری از موارد به پارامتر اصلی داوران برای پذیرش و تمجید از فیلمها تبدیل شده است. این چرخش گفتمانی، پرسشهای عمیقی را درباره نسبت میان سیاست، کیفیت هنری و ماندگاری آثار سینمایی در عرصه بینالمللی برانگیخته است. چرخش از زیباشناسی به جغرافیای سیاسی در جشنوارههای جهانی …
