به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین وقتی از مراسم ازدواج ایرانی صحبت میشود، تصویر سفرهای آراسته با آینه و شمعدان، قرآن، نان، شیرینی، عسل، سکه، تخممرغ، آجیل و شمع در ذهن بسیاری از افراد شکل میگیرد. با این حال، سفره عقد فقط مجموعهای از وسایل تزئینی نیست؛ بلکه بخشی از زبان نمادین فرهنگ ایرانی در آغاز زندگی مشترک به شمار میرود.
«سفره» در فرهنگ ایران کاربردهایی فراتر از صرف غذا داشته و در برخی آیینهای مذهبی، خانوادگی و تشریفاتی، محل قرار گرفتن اشیا، خوراکیها و نذورات بوده است. از همین منظر، سفره عقد را میتوان حاصل پیوند سنتهای ایرانی، باورهای دینی و تغییرات اجتماعی در مراسم ازدواج دانست.
سفره عقد چیست؟
سفره عقد، گستره یا چیدمانی آیینی است که هنگام برگزاری مراسم عقد، در برابر عروس و داماد قرار میگیرد و مجموعهای از اشیای نمادین را در خود جای میدهد.
در شکل سنتی، این سفره روی زمین پهن میشد؛ اما امروزه استفاده از میز، استند، سکو و طراحیهای مدرن نیز رواج دارد. آنچه اهمیت دارد، جنس سفره یا شکل ظاهری آن نیست، بلکه جایگاه نمادین عناصر و ارتباط آنها با آرزوهای مربوط به زندگی مشترک است. …
