ریحانه اسکندری: جشنوارههای جهانی فیلم، سالها یکی از مهمترین مسیرهای معرفی سینمای ایران به جهان بودهاند؛ مسیری که سینماگرانی چون عباس کیارستمی، امیر نادری، اصغر فرهادی و دیگران از طریق آن توانستند روایتهای متفاوتی از ایران را به مخاطبان جهانی ارائه کنند. اما در سالهای اخیر، همزمان با افزایش حضور فیلمهای بدون مجوز و تولیدات زیرزمینی ایرانی در جشنوارههای معتبر، این پرسش جدیتر شده است که در انتخاب و موفقیت این آثار، کیفیت هنری چه اندازه تعیینکننده است و شرایط سیاسی و اجتماعی ایران چه سهمی دارد.
پیش از این، محمود گبرلو در گفتوگویی با خبرآنلاین درباره همین موضوع تأکید کرده بود که فضای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هر دوره میتواند بر سیاستگذاری جشنوارهها اثر بگذارد و محتوای سیاسی یک فیلم گاهی در میزان دیدهشدن آن، همسنگ یا حتی پررنگتر از ارزشهای سینماییاش باشد. او همچنین با اشاره به تجربه عباس کیارستمی، ماندگاری سینمای ایران را بیش از هر چیز وابسته به اصالت، خلاقیت، کیفیت و نگاه انسانی دانسته بود. …
