به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، او در رونمایی از کتاب «شب ملخ»، وقتی از رمانی گفت که سال ۱۳۶۶، در شبهای موشکباران تهران نوشته شده بود، در واقع فقط درباره یک کتاب حرف نمیزد؛ بخشی از جهان فکری خودش را دوباره پیش روی مخاطبان گذاشت.
مجابی گفت «شب ملخ» در روزهایی نوشته شده که ترس از جنگ و مرگ بر زندگی مردم سایه انداخته بود. به تعبیر او، طنز در این رمان راهی بود برای مواجهه با همین ترس؛ برای مسخره کردن مرگ و در عین حال اهمیت دادن به زندگی، عشق، امید و مبارزه برای ساختن جهانی بهتر.
اما شاید مهمترین بخش سخنان او جایی بود که از امید گفت؛ نه امیدی سادهلوحانه و نه امیدی که سیاستمداران برای وعده دادن به مردم از آن استفاده میکنند. او از امیدی حرف زد که از دل ناامیدی بیرون میآید.
گفت: «پیرامون ما آنقدر جنگ و مرگ استیلا دارد که امید انسانی همواره کمرنگ به نظر میرسد. کار ما این است که این امید و شعله کوچک را فروزان نگه داریم، بدون اینکه به دیگران امید واهی بدهیم.» …
