عصر ایران ؛ مدرسه کار و کسب- گاهی یک کارمند خوب، همان کسی که همیشه زودتر از دیگران کارش را تحویل می دهد، برای حل مشکلات پیش قدم می شود و لازم نیست مدیر مدام پیگیر کارهایش باشد، ناگهان تغییر می کند.
کمتر حرف می زند، کمتر ایده می دهد، دیگر برای انجام کارها هیجان سابق را ندارد و حتی ممکن است شروع به شمردن روزهای باقی مانده تا پایان ساعت کاری کند.
اولین واکنش مدیران در چنین شرایطی معمولا این است: «انگیزه اش را از دست داده.» اما احتمالا سوال مهم تری وجود داشته باشد: چه چیزی انگیزه او را گرفت؟
پژوهش های رفتار سازمانی نشان می دهند که انگیزه و مشارکت کارکنان فقط به ویژگی های شخصیتی آن ها وابسته نیست. شرایط کار، میزان فشار، منابعی که در اختیار فرد قرار می گیرد، میزان اختیار او و کیفیت رابطه با مدیر می توانند در فرسودگی، بی انگیزگی و مشارکت شغلی نقش مهمی داشته باشند. مدل شناخته شده «تقاضاها و منابع شغلی» نیز محیط کار را از همین زاویه بررسی می کند: از یک سو فشارها و خواسته های شغلی و از سوی دیگر منابعی که به کارمند برای انجام درست کار کمک می کنند. وقتی کار بیشتر می شود اما اختیار نه …
