دریاچه ارومیه بهعنوان دومین دریاچه شور دنیا و بزرگترین دریاچه داخلی ایران، سالهاست که کانون توجه و نگرانی دوستداران محیطزیست قرار دارد.
به گزارش ایسنا، این دریاچه که از دهه ۸۰ شمسی با کاهش تراز روبهرو شد، تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله خشکسالی، کاهش بارشها، برداشتهای بیرویه از منابع آبی و برخی مداخلات انسانی مانند ساخت پل شهید کلانتری، مسیر دشواری را پشت سر گذاشته است؛ حوضهای که وسعت آن ۵۰ هزار کیلومتر مربع است و خودِ دریاچه حدود ۱۰ درصد از این پهنه را در بر میگیرد. گامهای امیدوارکننده برای نجات دریاچه
با جدیتر شدن این موضوع در سال ۱۳۹۳، کارگروه ملی نجات دریاچه ارومیه با همکاری دستگاههایی نظیر سازمان حفاظت محیطزیست، وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی، سازمان برنامه و بودجه و وزارت کشور تشکیل شد.
هدف اولیه این کارگروه، تثبیت وضعیت دریاچه و سپس گام برداشتن به سوی تراز اکولوژیکِ ۱۵.۵ میلیارد مترمکعبی بود که در همین راستا ۲۸ تکلیف مشخص برای دستگاههای اجرایی تعریف شد. …
