انتشار ویدیوی کوتاهی از عتاب رییس جمهوری خطاب به رییس سازمان صدا و سیما که در آن آقای پزشکیان میگوید: «تلویزیون، اعصاب آدم را خراب میکند. من اصلا صدا و سیما را نگاه نمیکنم» بازتاب گستردهای داشته است. خاصه که در ادامه میگوید وقتی من که همه زندگیام را برای انقلاب و نظام و اسلام گذاشتهام چنین حسی دارم فکر کنید دیگران چگونهاند.
اقتدارگرایان که از انحصار صدا وسیما و تقابل آن با خواست و سلیقۀ سیاسی و فرهنگی اکثریت ایرانیان به مثابه دژی در کنترل خود دفاع میکنند اما به جای این که به چراییِ ناخرسندیِ مسعود پزشکیان از عملکرد رسانۀ رسمی بپردازند و انتقاد رییس جمهوری اسلامی ایران از صدا و سیمای همین جمهوری اسلامی ایران را قابل تأمل بدانند تیم رسانهای رییس جمهوری را به باد انتقاد گرفتهاند که چرا این فیلم محرمانه و مذاکرات درونی هیأت دولت را منتشر کردهاند!
انگار که موضوع بحث محل نگاهداری اورانیوم 60 درصد غنی شده یا شهرکهای موشکی یا تصمیم بعدی در مقابله با آمریکاست. حال آن که اظهر منالشمس است که رییس جمهور پزشکیان از این صدا و سیما ناراضی است و قبلتر هم به لحنهای دیگر ابراز کرده منتها این نوبت از جانب خود گفته نگاه نمیکنم.
چینیها ضربالمثلی دارند با این مضمون که وقتی کسی با انگشت به ماه اشاره میکند آدم عاقل به انگشت او کاری ندارد بلکه به ماه نگاه میکند تا ببیند دچار چه تغییری شده!
در این قضیه هم به جای این که بررسی کنند چرا رییس جمهور گفته صدا و سیما اعصاب آدم را خراب میکند یا تلویزیون نمیبیند به موضوعات دیگر پرداخته و به انگشت اشارۀ پزشکیان خیره شدهاند!
مثلا این که این سخن وحدتشکن است یا آب با آسیای دشمن ریختن ( البته آنها "آسیاب" مینویسند) یا چرا فیلم محرمانه را لو دادهاند و از این قبیل.
قصه اما روشن است؛ صدا و سیما از محل بودجۀ عمومی ارتزاق میکند که نصف آن به تصریح مقامات اقتصادی از محل مالیات تأمین میشود و مابقی هم از درآمد نفت اگر باشد و عوارض و گمرکات و تملکات که باز متعلق به همۀ مردم است نه 15 تا 20 درصد جمعیت ایران که صدا و سیما خود را موظف به تأمین نظر آنان میداند. …
