به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از ایلنا، چرخش چرخ اقتصاد در حاشیه و بافت فرسودۀ کلانشهرها مدتهاست که از ریتم افتاده و جای خود را به تقلا برای بقای روزمره داده است. از خیابان مختاری تا کوچهپسکوچههای دروازهغار تهران، بحران معیشت به نقطهای از ویرانی رسیده که دیگر نه مردم توان تسویۀ حساب دارد و نه کاسبِ خُرد یارای تداوم نسیهفروشی. در این جغرافیای طردشده، جایی که طبقۀ کارگر غیررسمی و اقشار فرودست روزگار میگذرانند، شکاف طبقاتی و اقتصاد سیاسیِ نابرابر، به عینیترین و خشنترین شکل ممکن خود را نشان میدهد.
بار سنگین این اقتصادِ ازهمگسیخته، بیش از همه بر دوش زنان در خانوارهای کارگری و مزدبگیر آوار شده است. از خیابان مختاری به سمت شوش و دروازهغار، فقر دیگر یک پدیدۀ پنهان یا یک عدد در آمارهای رسمی نیست بلکه به متن روزمرۀ خیابان تبدیل شده است؛ جایی که برجها و مجتمعهای تجاری نوساز سر به فلک کشیدهاند و در سایۀ سنگین آنها، مردم برای تهیۀ چندصد گرم گوشت یا استخوان مرغ در صف میایستند.
آنچه آمار میگوید و آنچه کف خیابان روایت میکند …
