به گزارش اقتصادنیوز به نقل از روزنامه اطلاعات، وقتی مسیرهای دریایی تحت فشار قرار میگیرد، واردات از دریا مختل میشود، مرزهای زمینی با چالشهای امنیتی و لجستیکی روبهرو هستند و شرکتهای هواپیمایی هم زیر تیغ تحریم نفسنفس میزنند، کشور صرفاً با یک «بحران مقطعی» مواجه نیست؛ بلکه با وضعیت «فشار ترکیبی» روبهروست. در چنین شرایطی، موج مستمر حملات به رئیسجمهور دیگر فقط یک دعوای معمول جناحی نیست؛ زیرا به آسانی تبدیل به یک متغیر اثرگذار بر تابآوری ملی، اقتصاد و حتی محاسبات طرف مقابل میشود. پرسش اصلی این است: نقد در شرایط جنگی کجا تمام میشود و تخریب از کجا آغاز؟
در جنگهای امروز، میدان فقط خط مقدم نیست؛ زنجیره تأمین، افکار عمومی و روایتها نیز میداناند. محدودسازی دریایی، مستقیماً هزینه حملونقل را بالا میبرد، دسترسی به کالاهای اساسی و نهادههای تولید را سختتر میکند و به بازار سیگنال نااطمینانی میدهد. تنش در مرزهای زمینی، مسیرهای جایگزین را پرهزینهتر و کندتر میسازد. تحریم هواپیمایی، هم تجارت و هم دیپلماسی را محدود میکند. …
