این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
آمارها نشان میدهد جمعیت شهری کشور در فاصله ۱۳۳۵ تا ۱۳۹۵ حدودا ۱۰برابر شده، درحالیکه جمعیت روستایی فقط ۶.۱برابر رشد کرده است. در همین بازه، تعداد نقاط شهری از ۲۰۱ به ۱۲۴۲شهر رسیده؛ یعنی ۱۰۴۱شهر جدید. نکته تکاندهنده اینجاست: تنها ۲۶شهر برای جذب سرریز جمعیتی شهرهای بزرگ احداث شد. باقی، یعنی ۱۰۱۵شهر، روستاهایی بودند که ارتقا یافتند و عنوان شهر گرفتند. بخش عمدهای از این شهرها حتی حداقل جمعیت لازم را نداشتند؛ اما به دلایلی مانند پیگیری نماینده شهرستان در مجلس، مرکزیت بخش یا شهرستان شدن، موقعیت خاص جغرافیایی یا سیاسی و در نهایت با موافقت مسوولان، شهر شدند. این پدیده را میتوان «شهرسازی اداری» یا «شهرشدن با حکم» نامید؛ یکی از بنیادیترین آسیبهای ساختاری نظام سکونتگاهی ایران. …
