هر پیشنهادی برای مقابله با ورشکستگی قریبالوقوع تامین اجتماعی باید بر پایه درکی درست از تاریخ استوار باشد: اینکه چرا اصلاحات سال۱۹۷۷ تنها پنج سال دوام آورد، درحالیکه اصلاحات سال۱۹۸۳ پنجاه سال توانمندی مالی به همراه آورد. اصلاحات سال۱۹۷۷ در شرایطی شکست خورد که دستمزد واقعی رو به کاهش بود، قیمتها سیر صعودی داشتند و اقتصاد در رکود بهسر میبرد. اصلاحات سال۱۹۸۳ عمدتا بهدلیل قدرتمندی اقتصاد به موفقیت رسید: نرخ تورم بهشدت کاهش یافت و دههها ثبات قیمتها را در پی داشت و دستمزد واقعی افزایش یافت و حدود ربع قرن رشد اقتصادی قوی را رقم زد.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
فیل گرام*
هر اصلاحی در نظام تامین اجتماعی که بر افزایش نرخ مالیات و گسترش سقف درآمد مشمول آن استوار باشد، میلیونها مالیاتدهنده را به نرخ نهایی تجمعی بیش از ۵۰درصد سوق میدهد؛ چیزی که اقتصادی را که دستمزد واقعی در آن هماکنون راکد است و تولید ناخالص داخلی با نرخی کمتر از ۲درصد در سال رشد میکند، فلج میکند و سرانجام نیز در تامین توانمندی مالی تامین اجتماعی ناکام میماند. …
