عکاسی از سکوت

«آنی» است که در گذر ثانیه‌ها شکار شده و حالا فرصت یافته تا در سکوت این نمایشگاه با شما سخن بگوید. از زمان تست‌های گریم و لباس، تنها عکاسی نکردم، یک امانت‌دار بودم، امانت‌دار لحظه‌هایی که درحال ساختن تاریخ بودند. دنیای سینما، دنیای هیاهو و حرکت است. سعی کردم که در هر قاب، صدا و حرکت حس شود تا به پلان‌های فیلم نزدیک شوم، یا به نوعی، بر لبه یک حقیقت بایستم. در بعضی از قاب‌ها، علاوه بر دو عامل مهم «صدا» و «حرکت»، تلاش کردم «سکوت» را عکاسی کنم. عکاسی در سینما، هنر در حاشیه ماندن است و صبوری را می‌طلبد. عکاس فیلم، شبحی است که باید باشد تا نباشد، باید آنقدر به قلب لحظه نزدیک شوی که حضورت، ریتم بازیگر و کارگردان را بر هم نزند. فوقانی گفت: من در تمام مدت فیلم‌برداری سعی کردم همان سایه‌ ساکت و مشاهده‌گر باشم که زیبایی را در هیاهوی صحنه و پشت صحنه پیدا می‌کند. …