بازتعریف مزیت انرژی در فولاد

افزایش هزینه انرژی، محدودیت‌های دوره‌ای در تامین گاز و برق و کاهش قابلیت پیش‌بینی دسترسی به انرژی، مساله‌ای فراتر از قیمت اسمی سوخت و برق ایجاد کرده است. برای یک واحد فولادی، انرژی زمانی مزیت رقابتی محسوب می‌شود که علاوه بر قیمت مناسب، در زمان مورد نیاز و با قابلیت اتکای کافی در اختیار واحد تولیدی باشد. انرژی ارزان اما ناپایدار، الزاما به تولید ارزان منجر نمی‌شود. این مساله در صنعت فولاد اهمیت مضاعفی دارد. فولاد از صنایع انرژی‌بر جهان است و مطابق برآورد آژانس بین‌المللی انرژی، بخش آهن و فولاد حدود ۷ درصد از انتشار CO₂ سیستم انرژی جهان را - با احتساب انتشارهای فرآیندی - به خود اختصاص می‌دهد. در ایران، اهمیت انرژی از این هم بیشتر است؛ زیرا بخش بزرگی از ظرفیت تولید آهن اسفنجی کشور بر پایه احیای مستقیم و استفاده از گاز طبیعی شکل گرفته است. داده‌های  World Steel Association نشان می‌دهد تولید آهن اسفنجی ایران در سال ۲۰۲۵ به حدود ۳۷.۲میلیون تن رسیده است؛ رقمی که جایگاه ویژه این مسیر تولید را در ساختار فولاد کشور نشان می‌دهد. …