هیچجا چالش تامین مالی تغییرات اقلیمی به اندازه اقتصادهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه جدی نیست. بخش عمده جمعیت جهان و تقریبا تمام رشد جمعیت آینده در همین کشورها رخ خواهد داد. از سوی دیگر، این کشورها فقیرترند و در نتیجه، پساندازهای داخلی آنها معمولا برای تامین سرمایهگذاری لازم برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای و سازگاری با تغییرات اقلیمی کفایت نمیکند. با این حال، همین کشورها دقیقا در مناطقی هستند که احتمالا بیشترین آسیب را از گرمایش زمین خواهند دید. کاهش محصولات کشاورزی، تشدید کمبود آب و مهاجرتهای گسترده دیگر صرفا سناریوهایی دور از ذهن نیستند.
کشورهای فقیرتر نباید مسیر توسعهای که اقتصادهای ثروتمند امروز در گذشته طی کردهاند؛ یعنی توسعه متکی بر مصرف گسترده سوختهای فسیلی را تکرار کنند. بر اساس روندهای کنونی، سهم اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه از انتشار گازهای گلخانهای از حدود ۴۲درصد در حال حاضر، به ۵۳درصد در میانه قرن خواهد رسید. تحقق اهداف جهانی اقلیمی در چنین شرایطی تقریبا ناممکن خواهد بود. …
