از این منظر، «بنگاهسازی» یکی از کارکردهای مهم بانکداری توسعهای است. البته میان «بنگاهسازی» و «بنگاهداری» تفاوتی اساسی وجود دارد. بنگاهداری و ماندگاری بانک در مالکیت و مدیریت مستقیم فعالیتهای اقتصادی، میتواند به انحراف منابع، تعارض منافع و فاصله گرفتن بانک از وظایف حرفهای خود منجر شود. در مقابل، بنگاهسازی به معنای هدایت هدفمند منابع به سوی ایجاد، تکمیل، توسعه و توانمندسازی واحدهای اقتصادی است؛ بهگونهای که در نهایت بنگاهی مستقل، رقابتپذیر و پایدار در اقتصاد شکل گیرد.
این تمایز در بانکهای توسعهای اهمیت بیشتری دارد. طرحهای بزرگ صنعتی و معدنی عموما سرمایهبر، بلندمدت و دارای دوره بازگشت طولانی هستند و بدون حضور نهادهای مالی تخصصی، بسیاری از آنها امکان شکلگیری یا توسعه پیدا نمیکنند. در اینجا تامین مالی از یک عملیات صرفا بانکی فراتر میرود و به بخشی از فرآیند توسعه تبدیل میشود. …
