دنیایاقتصاد: عبور نرخ کرایه نفتکشها از مرز یکمیلیون دلار در روز در مسیر خلیجفارس-چین، رویدادی تصادفی یا صرفا نتیجه مستقیم جنگ علیه ایران نیست؛ ترکیبی از سه روند همزمان است که در پاییز ۲۰۲۶ به هم رسیدهاند. نخست، تنگشدن واقعی عرضه ناوگان: کشتیهایی که پیش از جنگ حاضر بودند مستقیما از تنگه هرمز عبور کنند، اکنون ترجیح میدهند بار را بیرون از تنگه، از طریق کشتیهای کوچکتر (شاتل)، تحویل بگیرند؛ روندی که هر سفر را طولانیتر و در نتیجه هر کشتی را «کمبازدهتر» برای بازار میکند. دوم، اختلالات ایجاد شده از سوی حوثیهادر سواحل عربستان کشتیها را به مسیر ۳۰روز طولانیتر دور آفریقا رانده است. سوم و شاید مهمتر، پیش از آغاز جنگ، یک بازیگر خصوصی -تایکون کرهای گا-هیون چونگ و گروه سینوکور او- ماهها بود که بهشکلی بیسابقه ناوگان نفتکش جهانی را میخرید؛ شرایطی که بازار کشتیرانی را حتی پیش از شل …
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
سینوکور و چونگ بزرگترین برندهاند: این گروه از ماههای پیش از جنگ دستکم ۶نفتکش غولپیکر خالی را در خلیج فارس مستقر کرده بود و اکنون آنها را با نرخهایی نزدیک به ۵۰۰هزار دلار در روز صرفا برای ذخیرهسازی نفت اجاره میدهد؛ تا ژوئن، نزدیک به نیمی از محمولههای نفت امارات روی کشتیهای تحت کنترل این گروه جابهجا شده و سینوکور اکنون بیش از یکسوم فوقنفتکشهایی را که میتوانند طی دو هفته به خلیج فارس برسند در اختیار دارد؛ موقعیتی که به او قدرت اثرگذاری مستقیم بر نرخ بازار میدهد. …