به گزارش جماران، حقوقبگیران به خصوص کارگران سالهاست که با فقر شدید معیشتی دست و پنجه نرم میکنند و این وضعیت پرفشار به خصوص در سال جدید و در پی مجموعهی اتفاقات از جمله جنگ و تداوم برنامههای سیاسی و اقتصادی پیشین افزایش یافته است. برای خانواری که درآمد آن عمدتاً از یک حقوق ثابت تأمین میشود، افزایش قیمتها به معنای کاهش مستمر توان خرید و دشوارتر شدن تأمین نیازهای ابتدایی زندگی است.
در سال ۱۴۰۵ نیز اگرچه حداقل دستمزد کارگران افزایش ۶۰درصدی داشته، اما همزمان رشد هزینههای زندگی موجب شده بخش قابل توجهی از این افزایش صرف جبران افزایش قیمت کالاها و خدمات شود. در این شرایط اوضاع معیشتی کارگران نسبت به سالهای قبل نه تنها ثابت نمانده بلکه بدتر هم شده است. در چنین شرایطی، فاصله میان درآمد و هزینه، برای گروههایی مانند کارگران روزمزد، بازنشستگان و خانوارهای فاقد درآمد ثابت، محسوستر است. سفره حقوقبگیران هر روز کوچکتر میشود …
