به گزارش سرویس بینالملل جماران، «نیویورکتایمز» در گزارشی نوشته است که مشکل نیروی دریایی آمریکا در خاورمیانه دیگر صرفاً به میزان ذخایر موشکی باقیمانده یا خطر حملات ایران محدود نمیشود؛ بلکه مسئله اصلی اکنون توانایی حفظ حضور حدود ۲۰ فروند کشتی جنگی و ۲۰ هزار ملوان و تفنگدار دریایی در منطقه، بدون برخورداری از یک شبکه نزدیک و امن برای تأمین تدارکات است.
نابودی پایگاه لجستیکی آمریکا در بحرین و بسته شدن بنادر نزدیک، نیروی دریایی این کشور را وادار کرده است برای تأمین نیازهای خود به «دیهگو گارسیا» و سنگاپور متکی شود و بهطور مکرر عملیات سوخترسانی و تأمین تدارکات را در دریا انجام دهد.
با توجه به اینکه آمریکا ۱۱ ناو هواپیمابر در اختیار دارد و چهار فروند از آنها در این جنگ به کار گرفته شدهاند، و همچنین با در نظر گرفتن اینکه برخی استقرارها تا ۹ ماه بدون پهلوگیری منظم در بنادر ادامه یافتهاند، تداوم این حضور دریایی به یکی از محدودیتهای راهبردی اصلی برای ادامه جنگ در چنین مقیاسی تبدیل شده است.
نیاز هفتگی ناوگان آمریکا به میلیونها گالن سوخت
نیروی دریایی آمریکا که در منطقه مستقر است، هر هفته به بیش از ۴۲۰ هزار وعده غذا و حدود ۸ میلیون گالن سوخت نیاز دارد. هواپیماها و بالگردهای مستقر روی هر ناو هواپیمابر نیز حدود ۲ میلیون گالن سوخت در هفته مصرف میکنند؛ هرچند خود ناوهای هواپیمابر با انرژی هستهای کار میکنند.
ضربه به قلب شبکه لجستیکی آمریکا در بحرین
ایران تنها به حمله به تأسیسات نظامی اکتفا نکرد، بلکه در روز نخست جنگ، ۲۸ فوریه، یک پایگاه لجستیکی حیاتی نیروی دریایی آمریکا در بحرین را منهدم کرد. این پایگاه، مرکز نزدیک و مهمی برای ذخیره و انتقال سوخت، غذا، قطعات یدکی و سایر تجهیزات و تدارکات مورد نیاز نیروهای دریایی آمریکا بود.
سایر بنادر منطقه که توانایی پذیرش ناوهای هواپیمابر یا کشتیهای تدارکاتی را داشتند نیز عملاً از دسترس خارج شدند؛ زیرا در برد موشکهای بالستیک و پهپادهای ایران قرار دارند. در نتیجه، نیروی دریایی آمریکا عملاً شبکه تأمین نزدیک خود را که طی دههها فعالیت در خلیج فارس ایجاد کرده بود، از دست داده است. …
