عظیم محمودآبادی، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز:
نمیتوان واقعبین بود و به موفقیت شبکه فارسیزبان اینترنشنال اذعان نکرد. واقعیت این است که این شبکه در ماموریت خود موفق بود، هرچند از نظر رسانهای اساسا نمیتوان آن را در قالب کلیشههای رسانهای صورتبندی کرد. ما بپسندیم یا نه این رسانه در انجام ماموریتش موفق بوده و بزرگترین شاهد آن را باید التهابات سال ۱۴۰۱ و آشوبهایی دانست که در پی اعتراضات مردمی در هجدهم و نوزدهم دیماه واقع شد.
اما راز این موفقیت چیست؟ به گمان من این شبکه از بدو تاسیساش، در مقایسه با دیگر شبکههای فارسی زبانِ بیگانه یک ماموریت ویژه داشته است؛ و آن سیاسی کردن بخشی از جامعه ایران بود که ذاتا غیرسیاسی بود!
منظورم آن بخشی از جامعه است که به هر دلیل فاقد گرایش و حتی دغدغههای سیاسی بود و اساسا هیچگاه نه به جناح و جریانی تمایل و نه کوچکترین اطلاعاتی در مورد مسائل سیاسی – حتی مسائل سیاسی روز و نه مباحث تئوریک و اندیشه سیاسی – داشتهاند و شاید در طول عمرشان ریالی صرف خرید روزنامه نکرده بودند – کتاب پیشکش – و تفاوت حسن روحانی و سعید جلیلی در انتخابات ۹۲ را تشخیص نمیدانند – و احتمالا از تطبیق اسامی آنها با تصاویرشان نیز عاجز بودند و نام رییسجمهورهای پس از انقلاب را نمیدانستند و در مورد رجال عصر پهلوی از آن هم بیاطلاعتر بودند.
بخشی که غالبا فاقد تحصیلات دانشگاهی – و حتی در موارد بسیاری زیر دیپلم – بودند و تمام ذوق هنریشان خلاصه میشد از طرفی در تماشای فیلم فارسیهای قبل از انقلاب یا مجموعههای لودگی و طنزهای زرد پس از انقلاب و از طرف دیگر قِر دادن با آهنگهای «بابا کرم» و «پیرهن صورتی» و البته نسخههای بهروز شده آنها.
اینترنشنال برای این بخش از جامعه ایران شروع کرد به تولید برنامه سیاسی! و برای این کار مجریان و کارشناسانی را به کار گرفت که میتوانستند جذب کننده همان قشری باشند که ذکرشان رفت. لذا میبینیم بسیاری از مجریها یا کارشناسان این شبکه به لحاظ تیپ و لحن گفتار، تطابق بسیار بالایی با جامعه هدفاش دارد. …
