به گزارش آفتاب نیوز،
تختهای خالی از پزشک و پرستار و بیمارستانهای فرسوده و شلوغ؛ تصویری از محرومیتهای درمانی سیستان و بلوچستان زیر آفتاب سوزان جنوب شرق ایران است؛ استانی که با وجود ظرفیتهای فراوان، از چابهار استراتژیک گرفته تا معادن غنی و نیروی جوان، سالهاست با محرومیتهای مزمن دست و پنجه نرم میکند و مردمانش همچنان منتظر تحقق وعدههایی هستند که در هر دولت تکرار شدهاند.
در چنین شرایطی است که سفر چهار روزه معاونان وزارت بهداشت به سیستان و بلوچستان در هفته دولت رقم خورد؛ سفری میدانی، شهر به شهر، از زاهدان تا زابل، از ایرانشهر تا سراوان، از خاش و نیکشهر تا کنارک و چابهار و میرجاوه. سفری با حضور ۲۵ نفر از مدیران مختلف وزارتخانه به این استان شاید بیسابقه باشد؛ هیاتی که نه از پشت میزهای تهران، که از دل بیمارستانها و درمانگاهها و خانههای بهداشت، وضعیت را میبینند و صدای مردم را از نزدیک میشوند.
نگین مکران و بیمارستانهای خالی از پزشک
چابهار، جایی که دریای عمان به صخرههای مکران (Makoran) لبخند میزند، جایی که کودکان با چشمانی زلال و پای برهنه در کوچههای خاکی میدوند و مادران با چادرهای رنگی بلوچی صمیمانه پذیرایت میشوند؛ مردمانی که در گرمای ۵۰ درجه زندگی میکنند و آفتاب، رخسار زنان و مردان و کودکانشان را سوزانده است. اما در پس همه این تصاویر، واقعیتی تلخ نفس میکشد؛ سیستان و بلوچستان، با آن همه ظرفیت و زیبایی سالهاست که در شاخصهای توسعهای از جمله شاخصهای سلامت و بویژه در تخت بیمارستانی و نیروی انسانی، در قعر جدول ایستاده؛ به طوری که به گفته دکتر جعفریان – جانشین وزیر بهداشت «این استان در برخی شاخصهای سلامت پایینتر از میانگین کشوری است و حتی در برخی موارد یک سوم میانگین کشوری است؛ مثلا در شاخص نسبت تخت بیمارستانی به جمعیت»
شاخص پزشک به ازای جمعیت نیز در بسیاری از شهرستانهای سیستان و بلوچستان زیر استانداردهای حداقلی است و پرستار هم در برخی شهرستانها کمیاب است؛ به طوری که در بیمارستان امام حسین (ع) کنارک تعداد متخصصان از پرستاران این بیمارستان بیشتر است و این مرکز درمانی تنها با چهار پرستار و شیفتهای سنگین اداره میشود.
پزشکی که نمیماند، اتاق عملی که خاموش است …
