زنی که زندگی را به صحنه برد

برای شناخت بعضی هنرمندان، شمردن فیلم‌ها و نمایش‌ها کافی نیست. نمی‌توان آنها را در چند عنوان، چند جایزه، چند نقش ماندگار یا چند تصویر آرشیوی خلاصه کرد. بعضی آدم‌ها خودشان بخشی از تاریخ هنر می‌شوند؛ نه فقط به دلیل آنچه روی صحنه انجام داده‌اند، بلکه به دلیل نوع حضوری که در زمانه خود داشته‌اند. هما روستا از همین جنس بود.او بازیگری نبود که صرفاً در برابر دوربین قرار بگیرد یا دیالوگ‌های یک نمایشنامه را بر زبان بیاورد. در زندگی او، تئاتر با زیستن درهم آمیخته بود. تئاتر برایش جایی نبود که چند ساعت در آن نقش بازی کند و بعد به زندگی واقعی بازگردد؛ گویی زندگی واقعی خود نیز ادامه همان صحنه بود؛ با تفاوتی مهم: در صحنه می‌توان پایان نمایش را از پیش دانست، اما در زندگی، هیچ‌کس نمی‌داند پرده آخر چه زمانی فرومی‌افتد. …